ویژگی های کمال‏گرا یی

ویژگی‏های کمال‏گرایی[1] توسط محققان به خوبی بررسی شده است. هلندر (1965) ویژگی های بیشتری از کمال‏گرایی ارائه کرد. او به فرآیندهای شناختی توجه کرد که کمال‏گرایی را در فرد پایدار می‏کند. مانند توجه انتخابی[2]، یعنی افراد کمال‏گرا  اغلب به اشتباهات و نقایص خود، تمرکز می‏کنند. از نظر هلندر (1965) کمال‏گرایی یک صفت منفی محسوب می شود و افراد کمال‏گرا  دارای یک خود – تقصیری[3] هستند (به نقل از شفران و منسل، 2001). کمال‏گرایان بیش از آنکه نیاز به پیشرفت داشته باشند از شکست می ترسند. افراد کمال‏گرا  در اولویت بندی امور مشکل دارند و غالباً بر روی تکالیف، صرف نظر از اهمیت شان، به طور یکسان وقت صرف می‏کنند. بنابراین افراد کمال‏گرا  از عملکرد خود ناراضی هستند و چنین باور دارند که نمی توانند به آن چه که می خواهند برسند. کمال‏گرایی معمولاً با خطاکاری همراه است، کسی که همیشه به کامل و بی نقص بودن کارها فکر می‏کند، هیچ چیز او را خشنود نمی سازد. افراد کمال‏گرا ، زمانی که با نقایص در عملکرد مواجه می شوند، شکست را تجربه می‏کنند در نتیجه عزت نفس آن ها کاهش می‏یابد (هویت و ریک، 1989)، کمال‏گرایی یک پدیده ناتوان کننده و شایع است و کمال‏گرایان به حالات منفی مانند احساس گناه، احساس شکست و عزت نفس پایین حساس هستند. (پت، 1984)

هورنای[4] (1950)، آلیس (1962) و هولندر (1963) کمال‏گرایی را به منزله یک شکل روان شناختی می دانند و معتقدند که جنبه‏های معینی از کمال‏گرایی با افسردگی رابطه دارد. (بلت، 1955، هویت، 1994، به نقل از اکوردینو و اسلنی[5]، 2000) در واقع این افراد به وبودآمون اشتباه را یک فاجعه بزرگ می دانند که این خود منجر به افسردگی می شود، به علاوه این افراد می پندارند که هرگز به خواسته‏های خود نمی رسند.

در نتیجه منجر به انتقاد از خود می شود که زمینه را برای افسردگی آماده می‏کند. (بلت، 1995، هویت، 1994، به نقل از اکوردینو و همکاران 2000)، هاماچک (1978) مشاهده کرد افراد کمال‏گرا  در مورد اهداف خود اضطراب بالایی دارند، به رغم آنان، این اهداف باید به طور کامل و مطلقاً خوب انجام شود. کوشش های این افراد حتی در بهترین حالت خود، هرگز به اندازه کافی خوب نیست. این افراد برای خود معیارها و اهداف دشواری را تعیین می‏کنند که فراتر از توانایی هایشان است. ماهیت دشوار و شخصی این معیارها به توضیح اینکه چرا افراد کمال‏گرا  همواره در تلاش برای بهتر انجام دادن کارها هستند، کمک می‏کند.

افراد کمال‏گرا  دارای ویژگی های زیر می باشند:

1 – تفکر همه یا هیچ: کمال‏گرایان خود را وقف پیگیری معیارهای دشوار و شخصی خویش می‏کنند، این امر مستلزم خود مهارگری بسیار عالی است، این خود مهارگری معمولاً شامل معدود مدور نبودن فعالیت های لذت بخش است که مستقیماً با فعالیت و پیگیری هدف مورد نظر ارتباط ندارند.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   تعریف رهبری؛ ۴ مهارتی که هر رهبری باید داشته باشه 

2 – ارزیابی از عملکرد: افراد کمال‏گرا  پس از تدوین معیارهای بسیار عالی، عملکرد خود را در راه رسیدن به آن معیارها به طور مکرر و سختگیرانه مورد ارزیابی قرار می دهند.

3 – شکست در رسیدن به معیارها با افراد کمال‏گرا  معیارها و عملکرد خود را به روش سوگیرانه ارزیابی می‏کنند. چنین سوگیری ها شامل توجه انتخابی به شکست و به حساب نیاوردن موفقیت است. این امر، بیشتر مستلزم توجه خاص به اشتباهات فرضی یا واقعی است تا بخش هایی از عملکرد که به خوبی و با موفقیت انجام شده است (کوک[6]، 2002).

طبقه­بندی­های کمال­گرایی

محققان مختلف با طرح کمال­گرایی کنش­ور[7] در مقابل کمال­گرایی نارسا­کنش­ور[8]، کمال­گرایی سالم[9] در مقابل کمال­گرایی ناسالم[10]، یا کمال­گرایی بهنجار[11] در مقابل کمال­گرایی روان­رنجور[12] جنبه­های مثبت را در مقابل جنبه­های منفی این سازه متمایز کرده­اند (تری­شورت، انز، اسلد و دیویی[13]، 1995؛ هاماچک، 1978).

 کمال‏گرایی مثبت 

کمال­گرایی مثبت (تلاش برای پیشرفت) عبارت است از تلاش برای دستیابی به معیارهای شخصی بالا بدون خود انتقادی. این بعد، با خصوصیات منفی مانند اضطراب رابطه­ای ندارد (ایگان و ریز، 2007). کمال­گرایی مثبت، بیشتر بر روی انتظارات مربوط به پیشرفت، رقابت، توانایی، هیجان مربوط به تجربه­ی یک کار و رضایت­مندی متمرکز است (هاس و پراپاوسیس[14]، 2004).

بر خلاف کمال­گراهای منفی، کمال­گراهای مثبت در عین حال که معیارهای شخصی بالایی برای خود وضع می­کنند، می­توانند محدودیت­های شخصی و محیطی را بپذیرند و خود را موفق بدانند، حتی اگر استانداردهای شخصی آن­ها کاملا محقق نشود (بلت[15]، 1995؛ به نقل از بشارت، 1383).

 

کمال­گرایی منفی    

بعد منفی کمال­گرایی شامل آن شکل از کمال­گرایی است که به شرح نگرانی­های کمال­گرایانه، از قبیل: توجه بیش از حد به اشتباهات، شک و تردید در مورد اعمال و واکنش­های منفی به اشتباهات می­پردازد. این بعد با اضطراب، رابطه دارد (استوبر، اتو، پسچک، بکر و استول[16]، 2007). کمال­گرایی منفی بر روی هیجاناتی مانند برآورده نشدن انتظارات، هم در مورد دیگران و هم در رابطه با انتظاراتی که فرد از خود دارد، محکوم شدن، احساس گناه، شرم و شکست متمرکز است (هاس و پراپاوسیس، 2004). به علاوه این افراد به شدت از شکست اجتناب می­کنند و در برابر احتمال انتقادگری دیگران آسیب­پذیرند. این گروه از کمال­گراها، حوزه­های مختلف فعالیت و روابط اجتماعی را تهدیدکننده، تحمیلی و ناحمایتگر تلقی می­کنند (بلت، 1995؛ به نقل از بشارت، 1383).

[1]– Charavteristic of Perfectionism

[2]– Selective attention

[3]– Self – belittlement

[4]– Horney

[5]– Slaney

[6] Cook

[7] Functional perfectionism

[8] Dysfunctional perfectionism

[9] Health perfectionism

[10] Unhealth perfectionism

[11] Normal perfectionism

[12] Neurotic perfectionism

[13] Terry-short, Owens, Slade & Dewey

[14] Hasse, A.M., & Prapavessis, H

[15] Blatt, S.J

[16] Stober,J., Otto, K., Pescheck, F., Becher, C., Stoll, O