دانلود پایان نامه

5) تاجر ونیزی:
داستان آنقدر قدیمی است که می توان نظیر آن را حتّی در داستان های مذهبی کهن ایرانی و هندی یافت و در اروپا همین داستان با تغییراتی چند در اواخر قرن 13 در کتابی به نام Mundi Carsor و کتاب دیگری به نام Pecorone نگارشِ Ser Giovani اهل فلورانس ایتالیا در اواخر قرن 14 انتشار یافت.(پازارگادی،157:1373). شکسپیر برای کاراکتر شیلاک حداقل دو منبع معاصر در اختیار داشت، یکی نمایشنامه ((کریستوفر مارلو)) به نام ((یهودی مالت))، که در دوران خودش نمایشنامه ای موفق بود، دیگری ماجرای اعدام ناجوانمردانه دکتر رُدریگو لوِپز در تیبورن؛ پزشکی یهودی که به حضور ملکه الیزابت هم رسیده بود. (گودوین،43:1380).
6) رام کردن زنِ سرکش:
درباره تاریخِ تحریر آن و منابعی که مورد استفاده قرار گرفته و حتّی در مورد اصالت متنِ آن بین محقّقین اختلاف نظر زیادی وجود دارد. (پازارگادی،167:1373).
7) زنان شوخ طبع وینذور:
منبع مستقیمی برای داستان در دست نیست ولی نویسندگان عقیده دارند که یک کمدی قدیمی درباره حسادت به دست شکسپیر افتاده و بصورت نمایشنامه درآمده است. (همو،174).
8) هیاهوی بسیار برای هیچ:
شکسپیر، طرح داستانی هیاهوی بسیار برای هیچ را از داستانی که نویسنده ای فرانسوی به نام بلفوره نوشته بود، اقتباس کرد.(متیوز،214:1390). بخش مربوط به کلودیو – هیرو را از داستانی موسوم به (Pardello) از نویسنده ایتالیایی به نام ((باندلّو)) اقتباس کرده ولی تغییراتی در آن به وجود آورده است. (همو، 179).
9) آنچه دلخواه توست:
شکسپیر، آن چه دلخواه توست را در حدود سال 1599 و 1600 میلادی نوشت. او طرح داستان روزالیند را از توماس لاج گرفت که بر داستان گاملین قرون وسطی مبتنی است و گمان می رود اثر جفری چاسر باشد.(متیوز،184:1390) ولی شخصیت هایی از قبیل ((جکز))، ((اودری)) و دلقک ابداع خود شکسپیر می باشد.
10) شب دوازدهم:
دو کمدی وجود دارد که احتمالاً مورد مطالعه شکسپیر قرار گرفته که یکی از آنها به وسیله Niccola Secchi و دوّمی به وسیله Curzio Gonzaga نوشته شده و در سالهای 1562 و 1592 به چاپ رسیده اند. (پازارگادی، 184: 1373).
11) جولیوس سزار:
تنها منبعی که شکسپیر از آن در نوشتن این نمایشنامه استفاده کرده است تاریخ پلوتارک موسوم به زندگی قیصر می باشد که از فرانسه به انگلیسی ترجمه شده بود. (همو،194).
12) نیک آن باشد که انجامش نکوست:
منبع اصلی نمایشنامه ((آن چیزی نیک است که نیک پایان پذیرد)) رمان 38 «گیلتای ناربونا» در کتاب (قصر شادی) نوشته ویلیام پینتر است. (اگان،205:1388).
بسیاری از مفسّران نیز معتقدند که نمایشنامه ((نیک آن باشد که انجامش نکوست))، از نهمین قصه از سوّمین روز کتاب ((دِکامِرون)) اثر ((بوکاچیو)) الهام گرفته شده که درباره زندگی ژیلت دوناربُن بوده است. طبق انتظاری که از شکسپیر داریم، او این داستان را تا اندازه زیادی ((دست کاری)) می کند و به آن شاخ و برگ می دهد و حالتی دراماتیک به آن می بخشد. (شکسپیر،6:1378-5).
13) هملت:
نمایش هملت برگرفته از نمایش های انتقام است. نمایش هایی که دارای تم انتقام هستند، در روم باستان شکل
گرفتند. این نمایش ها اکثراً توسط سنه کا نوشته می شد، لذا به نمایش های سنه کایی معروف بودند. (احمدی، 7:1384). داستان هملت به صور مختلف قبل از شکسپیر در ادبیات اروپا نوشته شده بود ولی منبع اصلی شکسپیر ((تاریخچه غم انگیزِ)) فرانسوا دوبلفارِست است که در سال 1570 در پاریس انتشار یافت.
امروزه بر این باورند که شکسپیر در نگارش هملت خود از نمایشنامه قدیمی تری به نام “Ur – Hamlet” اقتباس می کند که حداقل در همان سال 1594 به نمایش درآمد و شاید نگارش آن به دهه 1580 بر می گردد. (گروم،44:1387).
14) کلوخ انداز را پاداش سنگ است:
داستان نمایشنامه از ماجرایی واقعی که در قرون وسطی در ایتالیا رخ داده، گرفته شده است. (گودوین، 92:1380). اما منبع اصلی این کمدی، نمایشنامه ای است که قبلاً توسط ((جورج وِتستون)) در دو قسمت در سال 1578 تحتِ عنوان ((پروموس و کاساندرا)) و بعد در سال 1582 با تغییراتی به صورت داستان انتشار یافته بود. شکسپیر تغییراتی در داستان به وجود آورد و شخصیت های تازه ای هم در آن ایجاد نمود. (پازارگادی، 226:1373).
15) تریلوس و کرسیدا:
نمایشنامه شکسپیر به نام تریلوس و کرسیدا هم از ((چاسر)) و هم از ((کاکستون)) الهام گرفته شده است. (فردریش – هنری ملون،23:1388). همه کاراکترهای اصلی بجز کرسیدا، از ((ایلیادِ)) هومر گرفته شده اند. کرسیدا و رابطه عشقی او با تریلوس از شعری متعلق به چاسر آمده و شکسپیر آن را مطابق الگوی آثار پیشین خود پرداخته است. (گودوین،80:1380).
16) اتللو:

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   کارکرد ایدئولوژی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید