دانلود پایان نامه

نوآوری دوم پیش بینی فرایند بازنگری در زمان تصمیم برای درج نام شخص هدف در فهرست سیاه است. تاکنون غالب پیشرفت های تدریجی برای اصلاح آیین های درج و حذف از فهرست سیاه در حوزه آیین حذف از فهرست سیاه بوده است. با این حال تضمین حق بر دادرسی منصفانه و عادلانه برای زمان تصمیم به درج نام شخص هدف در فهرست سیاه هم اهمیتی کمتر از اصلاحات فوق ندارد. حمایت های حقوقی مناسب در همان زمان تصمیم برای درج نام شخص هدف باعث می شود که ضرورتی برای پیش بینی آیین هایی برای حذف از فهرست و چالش های بعدی قضایی نباشد. پیش بینی آیین ابلاغ و حق بازنگری در زمان تصمیم به درج نام در فهرست سیاه نگرانی از خودسرانه بودن تصمیم مربوطه را کاهش داده، بر مشروعیت و اعتبار کل فرایند خواهد افزود.
دادگاههای منطقه ای و ملی از آیین های جدید اروپایی چندان متقاعد نیستند. این مورد به این بستگی دارد که آیین ها در زمینه حق بر جبران در دوره زمانی معقول شفاف و موثر باشند. دادگاهها می خواهند بدانند که آیا خواهان ها می توانند بطور موثر حق اعتراض به مفاد بیانیه شرح دلایل را داشته باشند و آیا دعاوی آنها بطور مناسب استماع می شود. حتی اگر آیین های اروپایی در سطح اتحادیه اروپا رضایت بخش باشند، تصمیم برای درج نام اشخاص در فهرست سیاه هنوز به تصمیمات و گرایش ها در چهارچوب سازمان ملل متحد بستگی دارد.
شورای امنیت بایستی آیین های جدید اتحادیه اروپا را مورد توجه قرار داده و از تیم نظارتی و هیات کارشناسان بخواهد که آنها را ارزیابی کند. پس از اجرای آن برای حدود 12 ماه، گزارش آن به شورای امنیت تسلیم شود. این گزارش حاوی توصیه هایی در مورد چگونگی اتخاذ آیین های مشابه از سوی شورای امنیت برای زمان تصمیم اولیه به درج نام اشخاص هدف در فهرست سیاه و نیز برای زمان بازنگری تصمیم اولیه – که منجر به درج نام شخص هدف در فهرست سیاه شده – باشد. در صورت پذیرش این آیین ها، شورای امنیت بایستی تضمین کند:
1) صدور یک ابلاغیه جامع که به موجب آن شخص هدف را از راههای ممکن برای درخواست بازنگری مطلع سازد،
2) یک آیین بازنگری الزامی در صورت درخواست بازنگری.
چنانچه در آیین بازنگری مربوطه، یک هیات بازنگری مستقل و بی طرف انجام وظیفه کند، این آیین در سمت و سوی رعایت دادرسی منصفانه.
بند دوم: تاسیس یک هیات رسیدگی بی طرف
به جهت اهمیت و ارتباط موضوع، پیش از پرداختن به لزوم ایجاد یک هیات رسیدگی بی طرف که قضاوت مستقل و بی طرفانه داشته باشد، به نقش و کارایی دو رکن تاسیس شده از سوی شورای امنیت برای تقویت ساختار تحریم هوشمند پرداخته و راهکارهای لازم ارائه می شود.
الف) نقطه تماس
به موجب قطعنامه 2006/1730 شورای امنیت، نقطه تماس به عنوان یک رکن فرعی دبیرخانه تشکیل شد تا درخواست های حذف از فهرست را مطابق آیین های درج شده در ضمیمه قطعنامه مربوطه دریافت و اقدام لازم را انجام دهد.
قطعنامه 1730 شورای امنیت افراد و نهادهایی را که در فهرست تحریم قرار گرفته بودند را قادر می ساخت تا بجای اینکه از کانال دولت متبوع و یا دولت محل اقامت درخواست حذف از فهرست کنند درخواست خود را مستقیما به کمیته مربوطه بدهند. درخواست ها از طریق نقطه تماس تسلیم می شوند. نقطه تماس از یک کارمند اداری در چهارچوب دبیرخانه تشکیل شده است که کارهای اداری انجام می دهد و هیچ قدرت تصمیم گیری ندارد. این حق درخواست برای همه اشخاص فهرست شده در همه کمیته های تحریم فراهم است تنها در صورتی می توان چنین درخواستی نمود که کانال دولت متبوع و یا دولت مقیم درخواست او برای حذف از فهرست را نپذیرد. زمانی که یک درخواست ارائه می شود، نقطه تماس از دولت متبوع و یا دولت مقیم و دولت تعیین کننده نام درخواست می کند که درخواست مربوطه را بازنگری نماید. چنانچه هیچکدام از این دولت ها درخواست را بازنگری نکنند، اعضای دیگر کمیته می توانند اطلاعاتی را فراهم کرده و از کمیته درخواست کنند که درخواست مربوطه را بازنگری کند.
قطعنامه 1730 به این سوال که موافقت یک دولت عضو با درخواست حذف از فهرست پس از مخالفت دولت عضو دیگر رسیدگی کننده با درخواست حذف از فهرست چه نتیجه ای در بر دارد پاسخ نمی دهد. حذف از فهرست با اجماع صورت می گیرد بنابراین در صورت مخالفت یک عضو، درخواست حذف از فهرست رد می شود.
1- کارکرد نقطه تماس
نقطه تماس عملکرد چندانی نداشته است. از زمان آغاز به کار نقطه تماس در ماه مارس 2007، این رکن تا 22 اکتبر 2009، 43 درخواست را دریافت کرد.
تا سال 2009 تنها 4 کمیته تحریم درخواست حذف از فهرست را از کانال نقطه تماس به جریان انداخته اند بودند:
کمیته تحریمات القاعده/طالبان 1999/1267(از این به بعد کمیته 1267)،
کمیته تحریمات لیبریا 2003/1521،
کمیته تحریمات جمهوری دموکراتیک کنگو 2004/1533، و کمیته تحریمات عراق 2003/1518.
کمیته تحریمات سیرالئون 1997/1132.
نقطه تماس تنها مکانیسم استفاده شده برای حذف از فهرست نیست. دولتهای متبوع و محل اقامت می توانند هم می توانند درخواست حذف از فهرست کنند. افراد در فهرست تحریم ها می توانند مستقیما درخواست حذف از فهرست را به دولت متبوع و یا دولت مقیم ارائه دهند تا از طرف آنها اقدام کند. بطور کلی بیشتر اقدامات برای خارج کردن افراد از فهرست مستقیما توسط کمیته تحریم ها انجام می گیرد بدون اینکه از کانال نقطه تماس گذر کرده باشد.
2- کارایی نقطه تماس
نظرات پیرامون تاثیر و کارآمدی نقطه تماس متفاوت است. بیشتر تحلیل گران معتقدند که نقطه تماس در محدوده وظایف خود خوب عمل کرده است. این فرایند موفقیت جزئی داشته است فرصت درخواست برای حذف از فهرست را برای اشخاص فهرست شده که ممکن است امکان دیگر برای درخواست حذف از فهرست نداشته باشند فراهم می آورد. خواهان ها می توانند بدون حمایت دولت متبوع یا دولت مقیم به کمیته دسترسی پیدا کنند.
اما منتقدان این فرایند را پردردسر و محدود می دانند. آنهایی که به نقطه تماس مراجعه کرده اند از فقدان شفافیت آن انتقاد می کنند. زمانی که یک درخواست رد می شود هیچ اطلاعاتی در مورد دلیل چنین تصمیم به او داده نمی شود. همچنین خواهان نمی داند که کدام دولت در واقع نام او را برای درج در فهرست پیشنهاد داده است و یا کدام دولت ها با درخواست او برای حذف از فهرست مخالفت کرده اند و علت مخالفت چه بوده است. نقطه تماس دارای مکانیسم بازخورد برای انتقال نگرانی ها و مشکلاتی که ممکن است برای کمیته های تحریم بوجود آید نیست. هیچ الزامی برای گزارشدهی دوره ای و بازنگری کارکرد نقطه تماس نیست.
یک مشکل اساسی نگاه دولت تعیین کننده اصلی به درخواست حذف از فهرست است. طبق آنچه که در دستور کار کمیته 1267 آمده مسئولیت اصلی تایید یا عدم تایید درخواست حذف از فهرست با دولت تعیین کننده اصلی است. درخواست های حذف از فهرست از کانال نقطه تماس به دولت های تعیین کننده اصلی و همچنین به دولت متبوع و دولت محل اقامت ابلاغ می شود. در رهنمودهای این کمیته آمده است که، “این دولت ها ملزم هستند که درخواست حذف از فهرست را در یک زمان معقول بازنگری کرده و مشخص کنند که آیا با درخواست مربوطه موافقت یا مخالفت می کنند.” در واقع با درخواست حذف از فهرست از دولت تعیین کننده درخواست می شود که از تصمیم قبلی خود صرفنظر کند، که چنین کاری ممکن است به یک رایزنی قابل توجه نیاز داشته باشد. این کار مانند این است که از یک قاضی خواسته شود تا حکم به بی گناهی کسی را که قبلا متهم شناخته است بدهد. در برخی موارد یک دولت تعیین کننده که دیگر عضو شورا نیست ممکن است درخواست حذف از فهرست کند. چنین درخواستی به موجب آیین نامه کمیته 1267 تنها در حوزه اختیارات اعضای کمیته 1267 است. به نظر می رسد مناسب باشد تا نقش بیشتری برای دولت های تعیین کننده پیشین و سایر دولت های عضو در انجام درخواست حذف از فهرست لحاظ شود.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   سازمان های بین المللی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید