دانلود پایان نامه

همی شاه را تخت پیروزه ساخت همانا تاج را گوهر اندر نشاخت
پذیره شدن را بیاراستند می ورود و رامشگران ساختند
تبیره بردند و پیل اندر برش ببستند آذین همه کشورش
– با وجود این که سلم و تور حاکمان و مالکان سرزمین های بزرگ روم و ترکان و چین هستند ولی در توصیف محل استقرار آنها راوی داستان به خیمه گاه، پرده سرای و مانند اینها بسنده می کند و به توصیفات کاخ و تخت و تاج آنها اقدام نمی کند. انگار به روایت فردوسی، انسان هایی که حسد و کینه وجودشان را در برگرفته است سرنوشتی جز این ندارند که آواره دشت و بیابان و به دور از آسایش و آرامش باشند:
(دو دل پر زکینه یکی دل بجای برفتند هر سه به پرده سرای).
(بیامد به کردار باد دمان سری پر ز پاسخ دلی پر گمان
ز دیدار چون خاور آمد پدید به هامون کشیده سراپرده دید
بیامد به درگاه پرده سرای به پرده درون بود خاور خدای
یکی خیمه پرنیان ساخته ستاره زده جای پرداخته
دو شاه دو کشور نشسته به راز بگفتند کآمد فرستاده باز).
ناگفته نماند در داستان فریدون و پسران از مکان هایی چون، ایران، تور، چین، روم، گیلان و ساری نیز نام برده شده است.
به طور کلی می توان گفت داستان فریدون و پسران به جهت دارا بودن عناصر مهم و اساسی دراماتیکی از ظرفیت های نمایشی شایان توجهی برخوردار است. طرح داستانی منسجم بر اساس روابط علت و معلولی، وجودِ شخصیت پردازی های حساب شده و باور پذیر، گفتگوهایی که از بار دراماتیکی بالایی برخورداند، کشمکش هایی که به بحران های دلهره آور دامن می زنند و نقاط اوجی که نهایتاً منجر به نتیجه گیری از داستان می شوند دلیلی محکم بر این مدّعاست.

فصل سوم
شکسپیر و مجموعه آثارش
درباره نمایشنامه لیرشاه
1.3 ویلیام شکسپیر
شکسپیر از بزرگترین نویسندگان عصر الیزابت، پدر نمایشنامه نویسی انگلیسی و عالیقدرترین نمایشنامه نویس همه ادوار است. (خزائل،2792:1383). آثار وی از نظر تنوع، غنا، ژرف نگری و زیبایی شاعرانه منحصر به فرد است. شکسپیر با استادی تمام، سر زندگی و ژرفای فکر و اندیشه را با ظرافت در احساسات و غنای خیال پردازی در هم می آمیزد و به افتخاری عالمگیر دست می یابد. (شاهین – قویمی،762:1383). او زبان انگلیسی را سخت غنی گردانده و با زیورهای نادر و جامه فاخر آراسته است. وی یکی از شش شاعری است که کاخ بلند سخن را برافراشته اند و یکی از پنج تنی است که در شعر غنایی برتر از دیگران است. (هریسون، 17:1367).
به همان درجه که سعدی و حافظ و فردوسی مظهر تفکر و ادبیات ایرانیان هستند و گفته های آنان زبانزدِ خاص و عام است شکسپیر هم در ادبیات انگلستان مقامی بسیار ارجمند کسب کرده که شواهد آن در تشکیل انجمن های مخصوص قرائت نمایش نامه های وی، گروه های سیار یا ثابت هنرپیشگان حرفه ای یا آماتوری به نام گروههای شکسپیر، تصاویر و مجسمه های متعدد از او و بازیگران متعدد نمایش نامه های او، نامگذاری خیابان ها و خانه ها و میادین و حتی میکده ها بنام اوست. (پازارگادی،12:1373). و همان گونه که در ژانرِ کمدی و تراژدی در میان لاتین زبانان پلاتوس و سنکا جزو بهترین ها شناخته شده اند؛ به همین صورت در میان مردم انگلستان، شکسپیر در هر دو ژانر برای صحنه عالی ترین است. (گروم،35:1387).
شکسپیر را می توان بزرگ ترین غزلسرای انگلیس نامید. او 154 غزل سروده است که اولین بار در سال 1609 به چاپ رسید. (تیموری،44:1388). در اشعار غنایی خود در دو زمینه غزلسرایی و ترانه سرایی تبحّر خاصی دارد، و هم زمان در حیطه یی دیگر استاد شخصیت پردازی است؛ او با چند حرکت درخشان قلم، تصویری می آفریند که اغلب رمان نویسان در رمان های بلند خود قادر به خلق آن نبوده اند. (مارتین،18:1382). بر اساس مدارک موجود حدود سال های 1591 شروع به نوشتن نمایشنامه کرد. نخستین اثرش منظومه ای است به نام ((ونوس و آدونیس)) که در سال 1592 نوشته شد و توسط ریچارد فیلد به بازار عرضه گردید.(خلج،84:1387). زمانی که او شروع به نوشتن نمایش هایش کرده آنقدر با تجربه و جهاندیده بوده که گویی با تمام طبایع، اقوام، ملیت ها و گروه های سنی آشنایی کامل داشته است. گروهی وی را روانشناس بی مانند، گروهی جادوگر زمان، گروهی ادیبی فرهیخته، گروهی بازیگری توانا در عرصه نمایش و گروهی هم شاعری چیره دست می شناسند. (تیموری، 40:1388).
در مورد دانش و بینش حقوقی او نیز، پژوهش هایی صورت گرفته است. شکسپیر در برخی از نمایش نامه ها دید حقوقی خود را از قوانین، عدالت و تشریفات رسیدگی قضایی، التزام به عهد، نقش وکیل دادگستری در محاکم و غیره به مناسبت هایی ابراز کرده است. بی گمان او نه تنها از حقوق و مقررات حاکم در عهد خود کاملاً آگاه بوده بلکه آشنایی عمیقی با آثار گذشته حقوقی – که به زبان لاتین بوده اند – داشته و بر اصول و قواعدِ حقوقی کاملاً مسلّط بوده است. می توان گفت که او حقوقدانی فرهیخته بوده و نمایشنامه ها و شعر خود را با دانش حقوقی خود عجین کرده است. (راشتون،8:1378).
شکسپیر به عنوان یک مؤلف، یک نمایشنامه نویس، در واقع خواننده و نمایش دهنده زندگی بود. (فورتیر،132 :1388). وی در کوشش خود برای درک زندگی، به جستجوی ریشه های عمیق امور برآمد، افسانه را با واقعیت، و روش زندگی گذشتگان را با رنج عمیق عصر خود رو در رو نهاد. (براهیمی،196:1375). جملات و گفتگوهای او به صورت کلمات قصار و ضرب المثل در گفتگوهای روزمره به گوش می رسد. بدون اینکه همواره گوینده یا شنونده از منبع اصلی آن آگاه باشند. درست همان چیزی که شاهد آن در نمونه ایرانی یعنی حکیم ابوالقاسم فردوسی هستیم. (پازارگادی،12:1373). او موضوع بسیاری از نمایشنامه هایش را از تاریخ رم باستان برگزید و به نیروی اندیشه و تخیل خود آنها را بصورت تراژدی ها درآورد. (فردین،47:1382). صحنه تئاتر او همچون اقیانوسی از حوادث است، جایی که امواج یکی پس از دیگری با صدای رعد آسا به ساحل می کوبند و صحنه هایی از طبیعت در برابر چشمان ما ظاهر و ناپدید می شوند.(فرهادپور،170:1389).
شکسپیر احتمالاً اولین نویسنده در فرهنگ اعلای غرب بود که به دلیل بری بودن از تکلف مورد تحسین واقع می شد. این امر حاکی از گسست عمیق با سنت کلاسیک است. سنتی که در آن این تقلید از نویسندگان پیشین بود که معیار و ملاک عظمت محسوب می شد.
در بین انگلیسی زبانان، شکسپیر به طور غیر قابل مقایسه ای گوی سبقت را از تمامی دیگران ربوده بود. آن فوران ناب تخیّل که در او به حدّ اعلای کمال رسیده بود، او را کاملاً سزاوار آن ساخت تا به این بخش ضعیفِ خرافی تخیل خواننده اش تلنگری بزند. (گروم،66:1387). اکثر لندنی ها برای گذراندن زندگی شان سخت کار می کردند و در اوقات آزاد و با ارزش خود با علاقه در تئاتر شرکت می کردند. شکسپیر در آن زمان جادوی تئاتر را مانند امروز فهمید. تقریباً چهارصد سال بعد از مرگ او هنوز نمایشنامه هایش هزاران نفر را مسحور می کنند تا برای دیدن آن ها به تئاتر بروند. (متیوز،335:1390). در واقع شکسپیر بیش از کتاب مقدس انجیل مورد تفسیر واقع شده است. او تنها نویسنده ای است که به طور اجباری در برنامه انگلیسیِ شاگردان مدارس گنجانده شده است. همچنین تا پایان قرن نوزدهم، شکسپیر به طور وسیعی در مدارس و دانشکده های امریکایی تدریس می شد.(گروم،128:1387).
هنرمندان تئاتر قرن هجدهم تمامی همِّ خود را (با توجه به نتایجی که از اجرای ((لیرشاه)) و ((رومئو و ژولیت)) خوش ساختِ ((ناهوم تِیت)) و ((گاریک)) بدست آمده بود) مصروف تبدیل آثار شکسپیر به نمایشنامه هایی با پایان خوش نمودند. اکثر اظهار نظرهایی که در این قرن در مورد شکسپیر و آثار او صورت پذیرفته است برای خواننده مدرن کاملاً بیگانه به نظر می رسد. ولی، چیزی که هرگز مورد تردید واقع نگردید (چه نظر هنرپیشگان و چه نظر روزنامه نگاران) همانا عظمت و شکوه این نمایشنامه ها و نمایشنامه نویس آن بود. در واقع شکسپیر به تنهایی همه تئاتر انگلیس بود. (واردل،45:1383-44). به علت وابستگی عمیق او نسبت به کشورش حتی در نمایشنامه هایی که مربوط به انگلستان نیست می توان علائم و شواهدی یافت که رنگ محیط و زمان خود شکسپیر را دارد که یا عمداً و یا ناخودآگاه در ضمن نمایشنامه به آن اشاره شده است. (پازارگادی،19:1373). درست همان مطلبی که در مورد شخصیت فردوسی و شاهکارش شاهنامه نیز قابل شناسایی و تشخیص است.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   حقوق و آزادی­های شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید