دانلود پایان نامه

از طرف دیگر تحریم ها در قبل از دهه 1990 به ندرت اعمال شدند و در حال حاضراعمال استاندارد های حقوقی برای توسعه و اصلاح ساختار تجربه می شود. اعمال تحریم های جامع زیان های بشری بسیار زیادی وارد می کرد که تحریم های هوشمند از برخی جهات چنین اثراتی ندارد، اتخاذ تصمیمات لازم الاجرا برای توسعه ساختار تحریم ها زمان بر بود. در این میان مردم قربانیان این تکامل حقوقی شدند. این حالت بسیار تاسف بار و بحث انگیز است. به نظر می رسد که اقدام بهتر و سریعتری می توانست صورت گیرد تا تحریم ها قربانی بی گناه نگیرد. در عین حال آیا امکان دارد که برای همیشه این ریسک از میان برداشته شود؛ آیا شمار قربانیان بی گناه بهای کمی است که بایستی پرداخت شود؟ البته شاید از نگاه افراد خیر اما از نگاه جامعه بین المللی بله؟ از طرف دیگر بایستی گفت که در میان اشخاص فهرست شده اسامه بن لادن و حامیان نزدیک او هست که مستقیما مسئول چندین اقدام تروریستی هستند که جان هزاران نفر را گرفته است. با این حال اگرچه تروریسم یک جرم است، و اگر چه حمایت از حقوق بشر نمی تواند دلیلی باشد برای محدود کردن بیشتر جامعه بین المللی از اقدام علیه مجرمان، و حمایت و حفظ صلح و امنیت بین المللی، اما حقوق بشر و سایر مقررات بایستی راه بروز چنین تهدید هایی را محدود کند. به علاوه در عین حال که تلاش می شود تا تکامل آهسته حقوق قربانی بی گناه نگیرد، بایستی مکانیسم های حمایتی برای قربانیان بی گناه را توسعه داد. در اینجا رژیم تحریم ها راه طولانی در پیش دارد زیرا خیلی کند و آهسته اصلاح می شود. تاثیر منافع سیاسی دولتها را بایستی در این میان با کنترل های قضایی تقلیل داد.
سرانجام اینکه لازم است استانداردهای حقوقی غنی خود سازمان ملل متحد مورد توجه قرار گردد. چنین استانداردهایی ممکن است از لحاظ نظری مطلوب باشند اما قابلیت اعمال آنها است که بایستی مورد توجه قرار گیرد.
نتیجه اینکه دیدگاه جامعه بین المللی در استفاده از ابزار تحریم هوشمند این است که ابزار تحریم هوشمند اجتناب ناپذیر است زیرا نسبت به ابزار تحریم جامع گزینه بهتری است و اینکه امروزه گزینه دیگری با کیفیت تحریم هوشمند نیست که نتیجه بهتری بدهد. سازمان ملل متحد و جامعه بین المللی همچنان قصد استفاده از تحریم در آینده هم دارند و امیدواریم که در رژیم تحریم های آینده استاندارد های حقوقی از ابتدا رعایت شود. در طی سالیان نگرانی های زیادی از رژیم تحریم ها شده است که سازمان ملل متحد و اعضای آن به آن ها توجه کرده و اصلاحاتی انجام داده اند با این حال این اصلاحات با کندی بسیار انجام می گیرد. شاید فقدان گزینه های ممکن است به این کندی در انجام اصلاحات دامن زده است. فارغ از این حالت، دستاوردهای زیادی از سازمان ملل متحد انتظار می رود.
فصل سوم
تحلیل حقوقی تحریم های هوشمند شورای امنیت علیه ایران و چگونگی اجرای آن، با نگاهی به توافقنامه ژنو
مقدمه
در اوایل سال 2006، آژانس بین المللی انرژی اتمی پرونده هسته ای ایران را به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع داد که باعث شده از آن زمان تاکنون شورای امنیت سازمان ملل متحد از ایران بخواهد که درخواست های آژانس را بپذیرد. اگر چه تقریبا همه مفسران این درخواست را ناموجه می دانند، اما شورای امنیت صلاحیتی برای اجرای موافقت نامه پادمان ندارد. اگر چه شورای امنیت تاکنون تحریم های سخت گیرانه ای علیه ایران اعمال کرده است، اما منشور سازمان ملل متحد تنها زمانی اقدام به موجب فصل هفتم را مجاز می داند که شورای امنیت تهدید علیه صلح را احراز کند، که این مورد هنوز احراز نشده است.
اولین قطعنامه تحریمی علیه ایران سال 2006 بود که بر اساس آن تامین سوخت هسته ای ایران با محدودیت هایی مواجه شد که باعث شد ایران برای تامین سوخت نیروگاه هسته ای بوشهر و نیز راکتور هسته ای بوشهر فعالیتهای غنی سازی خود را ادامه دهد.
بسیاری از صاحب نظران اعتقاد دارند که ایران از دستور کار شورای امنیت خارج نمی شود حتی اگر همه الزامات موجود در قطعنامه ها را اجرا کند.
در طول این مدت، ایالات متحده تا حد زیادی اقدامات خود علیه ایران را گسترش داده است، بیش از هر چیز از دو کانال قانونی سند تحریم جامع ایران، مسئولیت و سلب منافع سال 2010، و سند حقوق بشری سوریه و کاهش تهدید های ایران سال2012، همچنین از طریق یک سری دستورات اجرایی، و اعمال فشار غیر مستقیم بر کشورها و سازمان های بین المللی دیگر.
دیدگاه غالب این است که دولت ایالات متحده آمریکا با تصویب چنین قوانینی تعهدات بین المللی خود را نقض می کند. جامعه اروپایی مدعی است که ایالات متحده تعهدات خود به موجب موافقت نامه عمومی تعرفه و تجارت (گات 1994) و موافقت نامه عمومی تجارت خدمات (گاتس) را نقض می کند. از طرفی ایالات متحده آمریکا ادعا می کند که این مورد اساسا یک مساله تجاری نیست و یک هیات تجاری نمی تواند راجع به آن تصمیم گیرد چون سازمان تجارت جهانی صلاحیتی برای رسیدگی به یک مساله امنیت ملی آمریکا را ندارد. اگر چه یک هیات برای رسیدگی به چنین مواردی تشکیل شد اما ایالات متحده آمریکا و جامعه اروپایی این قضیه را ناتمام رها کرده و هرگز دعاوی طرفین نزد هیات مشورتی سازمان تجارت جهانی رسیدگی نشد.
این دو مجموعه از اقدامات، اقدامات شورای امنیت و اقدامات یکجانبه این دولت ها در مجموع بر اقتصاد، تاسیسات زیربنایی، و شهروندان ایران حتی امنیت غذایی، دسترسی به مراقبت های بهداشتی و آموزش تاثیری بسیار زیانبار و بدون تمیز بر جای گذاشته است.
در رابطه با تاثیر تحریم ها در اوت سال 2012 دبیر کل سازمان ملل متحد گزارش داد که:
تحریم ها علیه جمهوری اسلامی ایران تاثیرات قابل توجهی بر شهروندان، از جمله رشد تورم، افزایش هزینه های کالا و انرژی، افزایش نرخ بیکاری، و کمبود اقلام حیاتی مثل دارو داشته است. شماری از سازمان های غیر دولتی ایرانی و فعالان نگرانی هایی درباره تاثیر فزاینده تحریم ها علیه شهروندان ابراز کرده اند و افزوده اند که تورم، افزایش قیمت کالاها ناشی از تحریم ها تاثیرات گسترده ای بر شهروندان داشته اند. برای نمونه آنها گزارش می دهند که مردم به داروهای حیاتی دسترسی ندارند. بعلاوه به دلیل اینکه تحریم ها علیه مبادلات بانکی هم هستند، برخی بانک های خارجی یکجا تجارت با جمهوری اسلامی ایران را متوقف کرده اند که این مساله انتقال وجه و تامین اعتبار مالی برای ایرانیان را بسیار دشوار نموده است.
همچنین به نظر می رسد که تحریم ها فعالیت های اساسی در کشور را تحت تاثیر قرار می دهند. حتی شرکت هایی که پروانه واردات غذا و دارو را در دست دارند در یافتن بانک در کشورهای ثالث که مبادلات مالی لازم را انجام دهند مشکلات بسیاری دارند. در نتیجه مشکلات در پرداخت ها، چندین شرکت دارویی صادرات دارو به جمهوری اسلام

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   مقاله رایگان درمورد معماری اسلامی ایران، تاریخ معماری ایران

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید