دانلود پایان نامه

4. منصور خلج: «دو منبع مهمی که برای شکسپیر قابل استفاده بود یکی ((وقایع نامه انگلستان، اسکاتلند و ایرلند)) و دیگری ((زندگی نامه مردان بزرگ)) اثر پلوتارک تاریخ نویس است که عموماً آثار تاریخی مربوط به روم باستان از آن ها اقتباس شده است». (خلج،88:1387).
5. فرهاد تیموری: می گویند شکسپیر در زمان نوشتن نمایشنامه هایش در یک طرف اوراق سفید و در طرف دیگر ترجمه ((پلوتارک)) یا ((هالین)) یا مجموعه های ایتالیایی و هر چه از این کتب فرا می گرفت روی آن کاغذها بصورت درام می نگاشت. (تیموری،41:1388).
6. علاءالدین پازارگادی: «تنها منبعی که شکسپیر از آن در نوشتن نمایشنامه قیصر استفاده کرده است ((تاریخ پلوتارک)) موسوم به زندگی قیصر می باشد که از فرانسه به انگلیسی ترجمه شده بود. (پازارگادی،194:1373).
کوریولانوس یک تراژدی تاریخی ساده است که متّکی بر ترجمه ((نورث)) از کتاب ((زندگی بزرگان)) پلوتارک می باشد و کاملاً منطبق بر جزئیاتی است که در آن داستان ذکر شده است. (همو،303).
منبع مستقیم نمایشنامه تیمونِ آتنی، ترجمه ((سِر تامس نورث)) از کتاب ((پلوتارک)) نویسنده یونانی موسوم به ((زندگی بزرگان روم و یونان)) است». (همو،297).ُ
7. محمّد همایون وش: «وی موضوع بسیاری از نمایشنامه های خود را از تاریخ روم باستان و کتاب ((پلوتارک))، زندگی نامه نویس شهیر یونانی، برگزیده و به نیروی تصوّر و تخیّل، به صورت تراژدی های زیبا درآورده است. (مقدّم،8:1379).
در این قسمت، توضیح این مطلب خالی از لطف نخواهد بود که در کتابِ ارزشمندِ پلوتارک مطالب بسیاری در مورد تاریخ و فرهنگ ایران و ایرانیان ذکر شده است. و پلوتارک صفحات زیادی از این کتاب را به توضیح و توصیفات آئینِ سلطنت و کشورداری پادشاهان ایران اختصاص داده است.
چنان که اشاره شد شکسپیر در آفرینش آثار ارزشمندِ خود، از آثار متعددی تأثیر پذیرفته و مطالب آنها را مدّ نظر داشته است. در ادامه مطالب، لیستی از نمایشنامه ها و منابعی که در شکل گیری آنها دخیل و مؤثر بوده اند آورده می شود:
1) تیتوس اندرنیکوس:
شکسپیر در نوشتن این نمایشنامه از داستان قدیمی Philomet که در کتاب ((دگرگونی های)) اُوید ذکر شده نکاتی اقتباس نمود و از نمایشنامه هیجان انگیز مارلو موسوم به ((یهودی مالت)) شخصیتی به نام آرونِ عرب که نمونه کامل رذالت و وحشیگری بود خلق کرد. (پازارگادی،118:1373).
2) کمدی اشتباهات:
منبع اصلی شکسپیر نمایشنامه مناخموس از درام نویس رومی پلوتوس است که خود 2000 سال قدمت دارد.
(گودوین،40:1380).
3) ریچارد سوّم:
شکسپیر طرح داستان ریچارد سوّم را از منابع تاریخیِ آن زمان، مثل تاریخ سلطنت ریچارد سوّم نوشته ((توماس مور)) و ((وقایع نامه های هالینشد)) اقتباس کرد. (متیوز،274:1390).
3) رومئو و ژولیت:
این داستان بصورت مختلف در اروپا به مدّت چند قرن مشهور بوده است. قسمت مربوط به نوشیدن دارویِ خواب به ((گزنفون)) یونانی نسبت داده می شود. اسامی مونتاگو و کاپولت و منازعه آنها با اختلاف جزئی مربوط به قرنِ سیزدهمِ میلادی است که در داستان ((پرگنوریو)) به قلم دانته شاعر و نویسنده ایتالیایی ذکر شده است. (پازارگادی،134:1373).
بازیابی منابع موجود برای رومئو و ژولیت ویلیام شکسپیر، اسامی زیر را به کرّات به یاد می آورد:
1. ((نوول)) نوشته ((ماتئو باندلو)) (1562-1480) نویسنده ایتالیایی که کارهایش در سال 1566 توسط ((پیر بو ایستو)) به زبان فرانسوی ترجمه شده است.
2. ((تراژدی های تاریخی برگزیده از شاهکارهای ایتالیایی)) نوشته ((باندلو میسِز)) به زبان فرانسه در سال 1559.
3. ((تاریخ تراژدی)) نوشته ((فرانسواز بلفورست)) (1583-1530) نوشته شده در سال های بین 1582-1559).
4. ((قصر لذت)) نوشته ((ویلیام پینتر)) (1594-1540). این کتاب بر اساس ((تاریخ تراژدی)) نوشته شده است و شکسپیر احتمالاً نویسنده را شخصاً می شناخته است.
5. داستان تراژیک ((رومئو و ژولیت)) نوشته ((آرتور بروک)) در سال 1562 بر اساس ترجمه ای از کتاب ((نوول)) نوشته ((باندلو)) که توسط ((پیر بو ایستو)) به فرانسه برگردانده شده است.
بدون شک کتاب ((باندلو)) منبع اصلی الهام شکسپیر برای نوشتن ((رومئو و ژولیت)) بوده است. (فروزان، 109:1384).
4) دو نجیب زاده ورونا:
داستان دو نجیب زاده از ورونا از یک رمانس روستایی پرتغالی گرفته شده و به شکلی کاملاً ساده شده ماجرای تغییر حالِ دو دوست، والنتاین و پروتئوس را تعریف می کند. (گودوین،14:1380).

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   متن کامل پایان نامه های مقطع کارشناسی ارشد- قسمت 5

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید