اجزا و تعاریف سرمایه فکری
در جمع¬بندی تعاریف متعدد سرمایه فکری و اجزای آن می-توان اظهار داشت که، سرمایه فکری به سه
دسته سرمایه انسانی ، سرمایه ساختاری(سازمانی) و سرمایه مشتری قابل تقسیم است(زاهدی و همکاران، 1386).
سرمایه انسانی مهمترین دارایی یک سازمان و منبع خلاقیت و نوآوری است. در یک سازمان دارایی¬های دانشیِ ضمنیِ کارکنان یکی از حیاتی¬ترین اجزایی است که بر عملکرد سازمان تاثیر بسزایی دارد(زاهدی و همکاران، 1386). همچنین سرمایه انسانی ترکیبی از دانش، مهارت، قدرت نوآوری و توانایی افراد شرکت برای انجام وظایفشان و در بر دارنده ارزشها، فرهنگ و فلسفه شرکت است.
سرمایه ساختاری را ادوینسون و مالون به عنوان سخت افزار، نرم¬افزار، پایگاه داده¬ها، ساختار سازمانی، حقوق انحصاری سازمان، علایم تجاری و تمام توانایی¬های سازمان که حامی بهره وری کارکنان است، تعریف می کنند. سرمایه ساختاری چیزی است که، هنگامی که کارکنان شب به خانه می¬روند در شرکت باقی می¬ماند. سرمایه ساختاری به چند دسته تقسیم می¬شود: فرهنگ شرکت، ساختار سازمانی، یادگیری سازمانی، فرآیند عملیاتی و سیستم اطلاعاتی(زاهدی و همکاران، 1386).
سرمایه مشتری که بعنوان پل و کاتالیزوری در فعالیتهای سرمایه فکری محسوب می¬شود، از ملزومات اصلی و تعیین کننده تبدیل سرمایه فکری به ارزش بازار و در نتیجه عملکرد تجاری شرکت است. سرمایه مشتری یک جزء اصلی و اساسی سرمایه فکری به شمار می¬رود که ارزش را در کانالهای بازاریابی و ارتباطاتی که شرکت با رهبران آن صنعت و تجارت دارد، جای داده است(احمدیان، قربانی، 1392).
محققان مختلف، این مفهوم را به اشکال گوناگون تعریف کرده¬اند. برخی تعاریف مفهوم سرمایه فکری عبارتند از:
1. پابلوس(2004) سرمایه فکری را شامل تمام منابع دانش محوری می¬داند که برای سازمان ارزش تولید می¬کنند ولی در صورتهای مالی وارد نمی¬شوند.
2. ماوریدس (2005) سرمایه فکری را یک دارائی ناملموس با پتانسیل خلق ارزش برای سازمان و کل جامعه می داند.
3. مارتینز(2005) سرمایه فکری را دانش، اطلاعات، دارایی فکری و تجربه¬ای که می¬تواند در خلق
ثروت مورد استفاده قرار گیرد، تعریف می¬کند.
4. به اعتقاد ادوینسون و مالون(1997) سرمایه فکری عبارتست از: داشتن دانش، بکارگیری تجربه،
تکنولوژی سازمانی، ارتباط با مشتری و عرضه¬کننده و نیز توانایی¬های حرفه¬ای که یک مزیت
رقابتی در بازار را از آنِ شرکت می¬کند.
5. ادوینسون و سالیوان سرمایه فکری را دانشی می-دانند که می¬تواند به ارزش تبدیل شود(زاهدی و همکاران، 1386).
6. مار و اسکیوما سرمایه فکری را بصورت یک گروهی از دارایی¬های دانشی که به یک سازمان وابسته هستند و با افزودن بر ارزش سازمان از طریق تعیین ذینفعان کلیدی، بطور چشمگیری در بهبود موقعیت رقابتی سازمان مشارکت می کنند، تعریف کرده¬اند.
7. به اعتقاد لیو سرمایه فکری عبارتست از، منابع سودهای آینده(ارزش)، که توسط نوآوری، طراحی های منحصربفرد سازمان یا تجربیات نیروی انسانی تولید می¬شود(جعفری و همکاران، 1385).

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   معرفی محصولات شرکت پریماتوی