آشنایی با حد و حدود رابطه جنسی در زندگی مشترک

این روزا مجبوری ساعتای زیادی در روز کار کنی تا بتونی از پس اجاره خونه و هزینه های زندگی برآیی. خستگی و استرس به وجود اومده از طریق کار از یه طرف، برآورده نشدن نیازها و انتظارهای زندگی زناشویی هم از طرف دیگه وضعیت رو بدتر می کنه… بعضی فکر می کنن رضایت از زندگی مشترک در احساسات مثبت، دوست داشتن، رضایت جنسی، توافق در امور اقتصادی، خونه داری و تربیت بچه معنا می شه. کارشناسان باور دارن پایین بودن سطح میل جنسی هم یکی از عادی ترین مسائل و مشکلات جنسی خونواده ها در قرن حاضره. اینکه میل جنسی الان نسبت به سالای قبل کمتر شده یا نه، مشخص نیس اما یه چیز قطعیه و اون اینکه شکایت خانوما بیشتره.

با دکتر سیدعلی آذین، متخصص پزشکی اجتماعی و مدیر درمان و مسوول کلینیک سلامت جنسی مرکز درمان ناباروری و سقط تکراری ابن سینا درباره این مطلب گفت وگو کردیم که واقعا چقدر رابطه زناشویی طبیعی هستش.

دفعات ایجاد روابط زناشویی حد خاصی داره؟

این سوال واسه خیلی از زن و شوهرا مطرحه اما قبل از جواب به اون لازم می دونم در مورد باور نادرستی که بدیش اینه بسیار هم شایعه، توضیح بدم؛ بدیش اینه بیشتر زن و شوهرها تصور می کنن که معنی رابطه زناشویی فقط انجام نزدیکیه درحالی که این تفکر باعث می شه زوج نه فقط خود رو از لذت بقیه تعاملای جنسی به خصوص جنبه های عاطفی اون محروم کنن، بلکه اگه به هر دلیل واسه هرکدوم عذری ایجاد شه (از شکلای جور واجور مریضی تا شرایطی به طور کامل طبیعی مثل دوران قاعدگی) رابطه زناشویی اونا تعطیل می شه و این به خصوص در درازمدت، واسه زندگی زناشویی به درد بخور نیس.

وقتی از رابطه زناشویی صحبت می شه، منظور شکلای جور واجور تعامل ممکن بین دو طرفه که می تونه از یه معاشقه ساده بدون قصد رسیدن به ارگاسم تا رفتار جنسی همراه با بالاترین درجه لذت جنسی واسه یکی یا هر دو طرف یا در آخر همراهی اون با نزدیکی جنسی باشه. در مورد تعداد دفعات ایجاد رابطه زناشویی هم برداشتای نادرست بسیاری هست که همکاران ما در بخش سلامت و هم اینکه رسانه های معتبر و مسوولیت پذیر باید واسه اصلاح اونا تلاش کنن.

تعدد روابط زناشویی ضرری متوجه زوج نمی کنه؟

به عنوان یه قانون کلی، اگه ممنوع بودن پزشکی وجود نداشته باشه (که موارد اون بسیار محدود و تشخیص اونم فقط با دکتر درمون)، دفعات ایجاد رابطه زناشویی هیچ محدودیت خاصی نداره و هیچکی نمی تونه واسه اون عدد و رقم، تواتر یا کمیت خاصی تجویز کنه اما در مواردی مثل الگوی رفتار جنسی وسواسی یا اعتیاد به روابط جنسی (که وجود مورد دوم هنوزم مورد دعوا س)، استثناء هست و باید از طریق کارشناسان، به خصوص روان پزشکان، بررسی و پیگیری شه.

پس این باور که یه زوج طبیعی باید هفته ای یه بار رابطه زناشویی داشته باشن، خیلی غلطه؟

تمایل به ایجاد رابطه زناشویی در افراد جور واجور فرق داره و نمیشه گفت ایجاد چه تعداد رابطه زناشویی تو یه زمان مشخص نشونه طبیعی بودن همسرانه. بعضی وقتا همکاران زوجایی رو واسه درمان به کلینیک برگشت میدن چون مثلا فقط ماهی یه بار رابطه دارن! ولی در بررسیای انجام شده، معلوم می شه هیچ مشکل عملکردی وجود نداره و هر دو طرف هم از زندگی جنسی و عاطفی خود راضی هستن. طبیعیه که ما هم جز دادن اطمینان به اونا که همه چیز عادیه، هیچ دخالت دیگری رو صلاح نمی دونیم.

بعضی مردها فکر می کنن رابطه زناشویی انرژی خیلی از اونا میگیره، این تصور درسته؟

نه! درواقع یکی از دلایلی هم که باعث می شه موضوع دفعات رابطه زناشویی در اذهان اهمیت خاصی پیدا کنه، باورهای غلط درخصوص انرژی لازم واسه این فعالیتا و احتمال ضعیف شدن بنیه و توان عمومی فرده.

یکی از چیزایی که افراد در مطبا و کلینیکا درخواست می کنن، تجویز دارو یا مکملای غذایی واسه تقویت بنیه عمومی یا جنسی واسه خود یا شریک زندگی شونه. به نظر می رسه باورهای قبلی عادی در جامعه، در کنار تبلیغات وسیع در مورد کالاهایی با این ویژگی، به گسترده شدن این تصور غلط کمک کردن، به خصوص در مورد مردان، چون فعالیت جنسی به خروج فرآورده ای از بدن منجر می شه که از دیرهنگام به مفاهیمی مثل انرژی حیاتی یا مایع زندگی بخش و… منتسب می شده و این، باور اینکه روابط زناشویی توانایی جسمی بالایی می خواد، بسیار تقویت کرده. درحالی که برخلاف تصور عادی، روابط زناشویی خیلی فعالیت سنگینی به حساب نمیاد. با اینکه اندازه مصرف انرژی در جریان این رابطه به عواملی مثل نوع، مدت و شدت فعالیتای جور واجور و اندام فرد بستگی داره ولی مطالعه های جور واجور نشون میدن با وجود تنوع روابط، دامنه مصرف انرژی در مراحل جور واجور یه رابطه نیم ساعت ای، بین ۵۰ تا ۱۵۰ کیلوکالریه (از یه رابطه ملایم تا رابطه ای بسیار فعال). این اعداد وقتی بیشتر معنی پیدا می کنن که بدونین یه فنجون بستنی وانیلی به صورت میانگین ۳۰۰ کیلوکالری انرژی داره، یعنی انرژی لازم واسه دو بار ایجاد رابطه زناشویی به طور کامل فعال!

چه وقتی زیاده روی در این رابطه یه جور مریضی هستش؟

فعال بودن از دید جنسی نه فقط ضرری نداره بلکه با افزایش سن اهمیت خاصی هم پیدا می کنه. زنده و با تازگی نگه داشتن رابطه زناشویی در سنین بالاتر نه فقط به حفظ کیفیت زندگی و سلامت روان و حفظ صمیمیت زوج کمک می کنه، بلکه از دید بیولوژیک هم کارکرد و سلامت اندامای تناسلی در هر دو جنس با فعالیت جنسی دائمی تا سنین بالاتری تضمین می شه.

داشتن رابطه زناشویی کوتاه مدت، ناامیدکننده س؟

این موضوع هم یه باور غلط دیگه س. همونطور که گفته شد واسه یه رابطه زناشویی موفق بیشترین حد یا کمترین زمان تعریف نشده. بعضی افراد فقط زمان بین دخول تا انزال رو درنظر می گیرن و در صورت کوتاه بودن این فاصله میگن مرد دچار انزال زودرسه در حالی که نوازش و بوسه هم جزیی از رابطه زناشویی حساب می شه. از طرف دیگه این مدت زمان صرف شده نیس که مهمه بلکه اندازه رضایت زن و شوهر از رابطه مهمه. پس اگه زوجی با «رضایت هر دو طرف» در تموم ایام هفته فعالیت جنسی دارن و از این رابطه حال می کنن، هیچ دلیلی وجود نداره که بخوایم اونا رو از این الگوی رفتاری نهی کنیم.

بعضی وقتا فقط یکی از دو طرف میل زیادی به داشتن رابطه زناشویی داره یا در مورد زمان انجام رابطه اختلاف سلیقه دارن. چه پیشنهاد ای به این زن و شوهرا میشه داشت؟

اگه تمایل و نیاز جنسی یه طرف بیشتره، شریک زندگی اون می تونه با ارتقای علم و مهارتای جنسی و حتی بدون نیاز به انجام نزدیکی، به این نیاز جواب دهد چون اندازه میل و نیاز جنسی هم مثل خیلی از متغیرهای انسانی دیگه از یه فرد به فرد دیگه و حتی در مقاطع وقتی متفاوت تو یه فرد متفاوت هستش. پیشنهاد می شه دو نفر که کاندیدای ازدواج با همدیگه هستن، در مورد خیلی از مسائل از جمله دیدگاه خودشون درباره روابط زناشویی و اهمیتی که در زندگی مشترک واسه این موضوع قائل هستن، صحبت کنن، ولی در بهترین حالت هم نیاز و تمایل جنسی زوج همیشه به طور کامل همخوانی نداره.

در روبرو شدن با این موضوع، مثل خیلی از موضوعات دیگه، زن و شوهر باید به یه تعامل سازنده برسن؛ طوری که احساس نکنن مورد بی توجهی قرار گرفتن و از طرف شریک زندگی، تحت فشار هستن. هم اینکه درخصوص درخواستای جنسی، زن و شوهر باید دوستانه گفت وگو کنن و خواسته های خود رو با همدیگه در میان بذارن. مثلا هنوز خیلی از خانوما از اینکه پیشنهاد دهنده شروع رابطه زناشویی باشن، اکراه دارن یا اونو درست نمی دونن در حالی که اینجور تصوری اصلا غلطه و بعضی مردان توقع اینجور رفتاری رو دارن بدون اینکه به اون هیچ اشاره ای بکنن. اینجور تعاملی در مورد بقیه متغیرهای ممکن مثل زمان رابطه، مکان اون و نوع رفتارها و هم اینکه موقعیتای ممکن واسه ایجاد رابطه زناشویی باید وجود داشته باشه.

اتفاقا با بهره بردن از همین متغیرها میشه با وجود گذشتن چند سال از زندگی مشترک، از یکنواختی و سرد شدن رابطه پیشگیری کرد. زوجی که به دنبال خوشبختی هستن، باید واسه رسیدن به اون هر کدوم به نیازای طرف مقابل احترام بذارن. در صورت محقق شدن این شرایط، به نیازها و خواسته های خود هم دست یافته ان. صدالبته اینجور تعاملی همراه با نیت پاک با چیزی که بعضیا به شکل کاسبکارانه در زندگی به دنبال اون هستن، فرق داره.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *