آمادگی های لازم برای شروع یک رابطه عاطفی

Heart and loveآمادگی واسه شروع رابطه عاطفی

به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ رابطه عاطفی یکی از مهم­ترین نگرانیای خیلی از افراد و در عین حال یکی از جذاب­ترین اوناس.

خیلی از افراد، خیالپردازیا و رویاهای زیادی درباره­ رابطه­ عاطفی در سر پرورش می دن و ملاکای زیادی رو در نظر دارن.

یکی از مهم ترین ملاکایی که عموما افراد واسه ایجاد رابطه عاطفی در نظر می گیرن، خصوصیات شخصیتی و اخلاقیه. افراد در آخر تلاش می کنن فردی رو که انتخاب می کنن حداقلی از خصوصیاتی رو که در نظر دارن، داشته باشه.

اما ازدواج به عنوان یه رابطه عاطفی دراز مدت و متعهدانه، همون قدر که ساده به نظر می رسه، پیچیدگیای خاصی هم داره. یکی از دلایلی که بعضی از همسران بعد از یه مدت از هم جدا می شن و نمی تونن ارتباطشونرو حفظ کنن، ناآگاهی از همین پیچیدگی هاست.

به نظر می رسه، تا وقتی که یه نفر بعضی «آمادگیا» رو در خود رشد و پرورش نداده باشه، حتما با پیدا کردن فردی که دارای تموم ملاکای مورد نظرشه، نمی تونه رابطه پایداری داشته باشه. وقتی این آمادگیا نباشن، کم کم تنشا شروع می شه، دو طرف حرف هم رو نخوان فهمید، درگیریا بیشتر می شه و روزبه­ روز دو طرف از هم دور می شن.

من می خوام در این متن به چند مورد از «آمادگیای» قبل از ایجاد رابطه عاطفی اشاره کنم، که شما باید مطمئن شید که این آمادگیا رو دارین.

  1. توانایی پذیرش چیزای مورد علاقه دیگری در زندگی خود رو دارین

وقتی شما با یه نفر وارد رابطه میشین، قراره با فردی که دنیای دیگری داره، چیزای مورد علاقه و نیازها، خصوصیات شخصیتی و خلقی متفاوتی از شما داره، و کلا با فردی که با شما فرق داره زندگی کنین و موافق شید.

افسانه ها و ضرب المثلای عامیانه رو کنار بذارین، این­که «من و تو باید ما شیم» یا «من و تو یه روح هستیم در دو بدن» به درد رابطه عاطفی دراز مدت نمی خورن، در واقع این عقاید نه فقط به درد بخور نیستن، بلکه می تونن به رابطه آسیب هم برسانند. وقتی دو طرف رابطه «فردیت» خود رو به نفع «رابطه» کنار بذارن، نه ­تنها بهبودی در رابطه ایجاد نمی شه، بلکه پس از یه مدت نارضایتی از رابطه شروع می شه و اختلافا به شکل شدیدتری دیده می شن.

واسه همینه که روان­شناسا پیشنهاد می کنن؛ آدمایی که «به طور کامل مثل» ما هستن و آدمایی که «اصلا مثل» ما نیستن، گزینه های مناسبی واسه رابطه نیستن. در رابطه­ عاطفی سالم، دو طرف فردیت دیگری رو به رسمیت می شناسن، چیزای مورد علاقه و نیازای اونو می پذیرن و اونا رو ندیده نمی گیرن.

اشکال کار از جایی شروع می شه که شما توانایی کنار اومدن با فرقای طرف مقابل تون رو ندارین و پس تلاش می کنین که اونو شکل خودتون کنین، تغییر بدین و کنترل یا محدودش کنین. رابطه عاطفی دراز مدت، نیازمند «سازگاری» و «پذیرش» ویژگیای متفاوت دیگه ایه. شما قراره یه مدت طولانی با فردی که به طور کامل متفاوت با شماس، زندگی کنین، پس به جای جنگ واسه تغییر دیگری، پذیرش تون رو بالا ببرین.

  1. آمادگی جداگونه شدن از خونواده رو دارین

ایجاد رابطه عاطفی نیاز داره که شما در خیلی از ابعاد زندگی تون از خونواده جداگونه شده باشین. در واقع انرژی روانی شما باید به سمتی بره که کمتر از خونواده نیرو بگیره. شاید بهتر باشه که منظورم رو جور دیگری بگم. شاید شمام بارها شنیدین که آدما غیر از این­که «بند ناف جسمی» دارن، «بند ناف روانی» هم دارن.

جنین تا وقتی که در رحم مادره، نیاز به بند مفی کننده داره که تموم زندگی اش رو از اون میگیره و درست بعد از تولد، همون چیزی که تموم زندگی اش بود، قطع می شه تا بتونه خودشو با شرایط جدید موافق کنه و به شکلی دیگه زندگی کنه.

تا یه جایی از رشد، آدما نیاز به پشتیبانی روانی خونواده هم دارن، این همون «بند ناف روانی» است که ما واسه رشد به اون نیازمندیم، پشتیبانی همه جانبه. ولی درست مثل «بند ناف جسمی»، از یه جایی به بعد باید «بند ناف روانی» رو هم قطع کرد، چراکه واسه رشد روانی، نیاز به استقلال از خونواده داریم.

مخصوصا واسه ایجاد رابطه عاطفی، انگار بعضی وابستگیا به خونواده باید برطرف شده باشه، وابستگیای مالی، وابستگیای عاطفی و وابستگیای حمایتی. پس قبل از ایجاد رابطه عاطفی با دیگری، مطمئن شده باشین که از خونواده جداگونه شدین.

  1. دنبال «نیمه گمشده»تون نمی گردید

شما همین حالا، یه آدم کامل، با تموم ویژگیای انسانی هستین. کیستی انسانی شما این پتانسیل رو داره که شما رو با همین ویژگیا به رشد و کمال برسونه، بدون حضور دیگری و حتی وابستگی به دیگری. اگه فکر می کنین که با ایجاد رابطه «نیمه گمشده»تون رو پیدا می کنین و کامل میشین، اجازه بدین جسارت کنم و بگم که شاید اشتباه فکر می کنین! هیچ­کس این توانایی رو نداره که شما رو کامل کنه.

شما نیاز به کسی ندارین که شما رو کامل کنه، بلکه نیاز به فردی دارین که شما رو به طور کامل قبول کنین و خودتون هم در رابطه­ عاطفی باید این توانایی رو داشته باشین که «نیمه گمشده» دیگری نباشین و تلاش نکنین که دیگری رو کامل کنین.

پس قبل از ایجاد رابطه عاطفی پایدار، دست به «خودشناسی» بزنین، ویژگیهای شخصیتی و خلقی تون رو بشناسین، الگوهای به درد نخور ارتباطی تون رو بشناسین و به اصلاح اون بپردازید، ضعفا رو تا جای ممکن برطرف کنین و با ویژگیای دیگرتون که قابل تغییر نیستن کنار بیایید.

عشق و رابطه بالغانه، «تنهایی به شرط حفظ تمامیت و فردیته». اریک فروم، در کتاب «هنر عاشقی کردن» به بهترین شکل این وضعیت رو توصیف می کنه. فردی که تو یه رابطه رشد نایافتهه، اینجور تصوری از دیگری داره: «دوستت دارم، چون به تو نیاز دارم»، ولی فردی که تو یه رابطه بالغانهه، اینجور تصوری از رابطه داره: «به تو نیاز دارم، چون دوستت دارم».

  1. در زمان «مجردی» احساس خوش حالی می کنین

اگه شما در دوران مجردی احساس شادی نمی کنین و از زندگی لذت نمی برین، شاید با ایجاد رابطه عاطفی هم اتفاق خاصی نمیفته. خوشبختی و خوشحالی واقعی چیزیه که از درون به وجود میاد و اتفاقا و افراد خارجی حتما نمی تونن شما رو خوشحال کنن.

اگه شما در دوران مجردی و تنهایی به اندازه­ کافی قوی هستین که با مشکلات و اتفاقا کنار بیایید، از زندگی لذت ببرین و با ویژگیای خودتون کنار بیایید، شاید با ایجاد رابطه عاطفی هم می تونین این کار رو بکنین. ولی اگه فقط به دنبال این هستین که تنها نباشین، شاید با اولین نفری که روبه ­رو میشین، رابطه برقرار می کنین که این نشونه خوبی نیس. قبل از رابطه باید این توانایی رو داشته باشین که به تنهایی خودتون احترام بذارین.

  1. «گذشته» رو قبول کردین

همه­ ما یه گذشته داریم که طبیعتا فرد جدید که وارد زندگی ما می شه باید گذشته ما رو قبول کنین، ولی قبل از اون خودِ ما باید با گذشته مون کنار اومده باشیم و قادر باشیم که اونو کنار بذاریم. امکان داره بعضی از افراد در گذشته رابطه های عاطفی داشته باشن، مهمه که در ایجاد رابطه عاطفی با اون کنار اومده باشن.

اگه هنوز با خودتون کنار نیامده اید، نسبت به این رابطه گذشته عصبانی هستین یا هنوز نمی دونین که چی می خواین، کمی صبر کنین. ضمن این­که مهمه که بین رابطه قبلی که داشتین و رابطه (متعهدانه) جدیدی که به دنبال ایجاد اون هستین، فاصله وقتی مناسبی گذشته باشه. به واقع گذشت زمان و در عین حال، بررسی احساسا و پذیرش وضعیت فعلی منجر می شه که فردی رو که انتخاب می کنین، اصیل تر و واقعی تر باشه.

  1. آمادگی به اشتراک گذاشتن زندگی شخصی تون رو دارین

وقتی شما با یه نفر رابطه برقرار می کنین، شما در واقع با دوستان، خونواده، عادتا، چیزای مورد علاقه و موقعیتای اجتماعی اونم رابطه برقرار می کنین و از طرفی اون­ها هم با شما رابطه برقرار می کنن. در این تردیدی نیس که «حریم خصوصی» مهمه، ولی باید این آمادگی رو داشته باشین که اجازه بدین دیگری در زندگی روزمره­ شما وارد شه و واسه اون زمان بذارین.

در واقع «رابطه عاطفی» پلی بین زندگیای طرفینه. وقتی آدما به جای کشیدن پل، «دیوار» بین زندگیای شخصی دو طرف بکشن، شاید باید منتظر تنشای جدید باشن.

  1. ببرهای درون تون رو کُشته اید!

میگن در سالای دور، سرزمینی بوده که مراسم عجیبی واسه روز عروسی داشتن. داماد در روز عروسی باید شال و کلاه می کرد و به صحرا می رفت و «ببر»ی رو شکار می کرد و برمی گشت تا عروس جواب بله رو به اون بگه و ازدواج انجام بشه. این کنایه پیام ضمنی جالبی داره؛ انگار افراد واسه ایجاد رابطه باید ببرهای درون شون رو می کشتند.

غرور، خودخواهی و مسئولیت ناپذیری مهم­ترین ببرهای درون واسه ایجاد رابطه هستن. وقتی شما این «ببرها» رو با خودتون به رابطه عاطفی و زندگی مشترک می بیارین، طرف مقابل رو در خطر قرار می دین؛ نه خطر جانی، بلکه خطر روانی، خطر «زخم» زدن به روان دیگری با غرور، خودخواهی و مسئولیت ناپذیری.

خواص عشق واسه بدن

۱۰حقیقت علمی در مورد عشق

ازدواج زناشویی سپیده دانایی عشق