آموزش زبان بدن در مناطق مختلف

شاید فکر کنین اگه زبون کشوری رو بدونین و یا با لهجه مردم یه شهر آشنا باشین، کار تمامه. اما باور کنین همیشه واژه ها واسه رسوندن منظور تون کافی نیستن.

در این دنیا واسه رابطه برقرار کردن، علاوه بر کلمات به یه زبون دیگه هم نیاز دارین؛ «زبون بدن». زبانی که اگه خوب اون رو ندونین و آگاهی نداشته باشین که کجا و چیجوری باید ازش استفاده کنین، بزرگ ترین سوء تفاهم ها رو باعث می شید.

واسه اینکه بتونین از امروز به بعد، کمی دقیق تر به دور و بری ها تون و زبون بدنشون توجه کنین و واسه اینکه بدونین هر گوشه از جهان، به چه آداب پیچیده ای احترام می گذارن، در ادامه این مطلب با ما همراه باشین. در این مطلب فقط به آداب بعضی کشورای جهان و شهرهای ایران اکتفا می کنیم. آدابی که از امروز به بعد، باید کمی بیشتر مراقب رعایت شدنشون باشین.

   

   به چشم من نگاه کن/ نکن

در آمریکا، چشم درچشم بودن، معمولا نشونه توجه به صحبت های گوینده س. اما در کشور های آسیای میونه، این موضوع می تونه در میان افراد هم جنس نماد صداقت باشه و در میان افراد غیرهم جنس (به خاص در جوامع مسلمون) خیلی با ادب به نظر نمی رسد.

چون در این کشورها، معمولا به جای نگاه همیشگی و مستقیم، از نگاه های کوتاه و بریده بریده واسه نشون دادن توجه دو فرد غیرهمجنس به هم استفاده می شه. اما در کشوری مثل ژاپن، حتی یه نگاه گذرا هم می تونه گوینده رو ناراحت کنه.

اگه هم کمی به عقب برگردیم، می بینیم که اینجور فرهنگی در همین ایران خودمون هم تغییرات زیادی کرده. نگاه کردن در نسل پدرانمون، معنایی مثل امروز نداشت. اگه نسل ما توجه مون به صحبت های یه بزرگ تر رو با زل زدن در چشمانش نشون می بدیم، جوانان یه نسل قبل، توجه و احترام شون به یه بزرگ تر رو هیچوقت به این روش نشون نمی دادن.

خیره شدن در چشم یه بزرگ تر واسه اونا معنایی به طور کامل متفاوت با امروز داشته و اونا با پایین انداختن سر و تنظیم نگاه شون با زاویه ای پایین تر از چشم ها، احترام شون رو نشون می دادن.

   دست مهربون؛ دست عصبانی

دست دادن در خیلی از کشور ها به نمادی واسه خوشامدگویی تبدیل شده است. اما همه کشورای جهان این نماد رو نپذیرفته ان یا دست کم به یه شکل ازش استفاده نکرده ان. معانی دست دادن در گوشه گوشه جهان اونقدر فرق داره که بعضی وقتا می تونه نشونه تحقیر و تمسخر باشه و بعضی وقتا هم شوخ طبعی یا حتی احترام تلقی شه. انگلیسی ها، استرالیایی ها، اهالی زلاندنو، آلمان و ایالات متحده، معمولا در شروع جلسات و ملاقات هاشون و هم اینکه هنگام خداحافظی دست میدن.

بیشتر اهالی اروپا، چند بار در روز به بهونه های جور واجور با هم دست میدن اما در کشورای عربی و آسیایی، معمولا بعد از یه دست دادن ساده، چند ثانیه دست طرف مقابل، در دست گرفته می شه. اگه مسافر ترکیه هستین، یادتون نره دست دادن محکم در این کشور می تونه نماد خشمگینی یا یه جور بی ادبی تلقی شه.

   یه بوسه؟ دو بوسه؟ سه بوسه؟

واسه خوش اومد گفتن به یه مهمون، در هر فرهنگی هزار و یه راه هست اما روبوسی هم یکی از عادات خوشامد گویی در کشورای مختلفه. کشورای اسکاندیناوی، معمولا به یه بوسه اکتفا می کنن درحالی که فرانسوی ها، مهمون شون رو دوبار می بوسند. هلندی ها و عرب ها معمولا سه بوسه رو نماد خوشامدگویی می دانند. استرالیایی ها معمولا از بوسیدن طفره می روند یا به روش اروپایی ها از دو بوسه استفاده می کنن.

اگه هم مسافر استان های جنوبی یا غربی در کشورمون باشین و یه پیرزن مهربون میزبان تون باشه، نباید از راه بوسیدنش شوکه شید. اون واسه نشون دادن محبتش چهره شما رو در دو دستش می گیرد و دست کم سه بار شما رو می بوسد. لرها و بختیاری ها هم آداب و رسوم جالبی دارن.

اگه با یه لر روبه رو شید و اون در زمان احوال پرسی یا خداحافظی با شما، بخواد محبتش رو نشون بده، انگشت اشاره خود رو می بوسد و روی پیشونی اش می گذارد. اونا با این کار، می خواهند بگن براشون عزیز و مهم هستین و احترام شون رو به شما نشون میدن.

   آرزوی برکت به زبون بی زبانی

اگه تصمیم گرفته اید تو یه شهر کردنشین زندگی کنین، باید با آداب و رسوم سنتی اون شهر بیشتر آشنا شید. یکی از سنت هایی که کرد ها به اون احترام می گذارن، ریختن نمک در ظرف واسه آرزوی پربرکت شدنه. اگه شما واسه همسایه کرد تون یه ظرف غذا، میوه یا شیرینی ببرین، اونا وقت برگردوندن ظرف، در اون نمک می ریزن تا با این کار آرزو کنن که برکت همیشه در خونه و سرسفره شما باشه.

   یه فنجون و یه دنیا حرف

اگه می خواهید مهمون عرب های خوزستان و سوسنگرد شید، باید با آداب پذیرایی اونا بیشتر آشنا شید. این اعراب از شما با فنجون های قهوه پذیرایی می کنن و تا وقتی که فنجون رو در دست تون بگیرین، اون رو براتون دوباره پرمی کنن.

گرفتن فنجون در دست واسه اونا نشونه میل شما به قهوه س و اگه واقعا میلی به نوشیدن اون ندارین، باید اون رو در زیر فنجانی برگردونین. اگه هم به هتل های سنتی عرب ها در جنوب کشور برید احتیاجی نیس که واسه پرسیدن هر سؤالی، مقابل میزبان برید. کافی است فنجون تون رو روی زمین بذارین. این کار در فرهنگ اونا به معنی اینه که شما سؤالی دارین و بعد از اون، میزبان واسه جواب دادن به سؤال شما مقابل تون میاد.

   به «سر» من دست نزن

در انگلستان، کشور های اسکاندیناوی و ژاپن، لمس کردن سر اتفاق شایعی نیس. اما در فرهنگ لاتین، یه اتفاق عادی و قبول کردنیه. اگه به کشوری می روید که زیاد با فرهنگش آشنا نیستین، تو یه فاصله متعادل با افراد بشینین و هیچ وقت هم سرشون رو لمس نکنین، چون این اتفاق از نظر مذهبی می تونه واسه اونا ناراحت کننده باشه.

مثلا «سر» واسه شرق آسیایی ها معنایی روحانی داره. اگه مسافر چین هستین، هیچوقت واسه نشون دادن دوستی تون، پیشونی کسی رو نبوسید. واسه اونا سر، بخشی روحانی در بدنه و تماس داشتن با سر و موها، می تونه به معنی ورود غیرمجاز شما به حریم خصوصی یه فرد باشه و باعث یه سوء تفاهم بزرگ شه.

   نه گفتن هم آداب داره

خیلی از ما وقت بی حوصلگی، خیلی راحت این صوت رو واسه جواب دادن به کار می بریم: «نچ!» اما نباید از یاد برد «نه» گفتن با این کلمه، واسه همه مورد پسند نیس. مردم کشورای دیگه حتی اگه با زبون ما آشنا باشن، این جواب منفی رو یه جور بی ادبی تلقی می کنن.

واسه اونا این آوا، نشونه بی توجهی گوینده و توهین به شنونده س. شاید شنیدن اون واسه یه ایرونی هم خیلی مورد پسند نباشه، اما یه آفریقایی، هیچوقت نمی تونه اینجور بی توجهی ای رو از یاد ببره و شما رو به خاطرش ببخشد. پس جواب منفی تون رو با کلمات کامل ادا کنین و در مقابل خارجی ها، از یه صوت واسه رسوندن منظور تون استفاده نکنین.

   چند وجب فاصله؟

شاید اگه کسی درست در کنار شما بشینه و یعنی به شما بچسبد، کمی پریشون شید و تلاش کنین که از اون فاصله بگیرین. اما در خیلی از کشور ها، اینجور برخوردی به طور کامل عادیه و به عنوان نشونه ای واسه شروع یه رابطه به حساب میاد.

رعایت کردن فاصله درست اونقدر پیچیده و از فردی به فردی فرق داره که بهتره در برخورد اول، با رعایت یه فاصله عادی شرایط رو آزمایش بزنین و بعد به فرد مقابل تون نزدیک شید یا از اون فاصله بگیرین.

   با دست حرف بزن

بختیاری ها هنگام حرف زدن از دست هاشون خیلی استفاده می کنن. اونا مثل ایتالیایی ها، با حرکات همیشگی دست، هیجان رو به حرف هاشون می بیارن و تلاش می کنن منظور شون رو بهتر برسانند. اگه از دور به صحبت کردن یه بختیاری نگاه کنین، فکر می کنین که الکی دست هاش رو همیشه روی صورتش می چرخونه.

اما نباید از یاد ببرین حرف زدن بدون این تکون دادن های دست واسه این قوم معنایی نداره.

   به ترتیب سن بشینین

اگه مهمون عرب ها می شید، حواستون بیشتر از هر جای دیگری باید به نشستن تون باشه. اونا سن رو اصلی ترین اولویت انتخاب جا می دانند و اگه شما سن بالا ترین فرد جمع نیستین، هیچوقت نباید بالای اتاق رو واسه نشستن انتخاب کنین.

گذشته از این، خوابیدن در خونه اونا هم آداب خودشو داره. یه عرب واسه شما تختخواب پهن می کنه، اما هیچوقت نباید توقع داشته باشی که خودش اون رو جمع کنه. پس صبح بعد از بلند شدن، حتما جاتون رو جمع کنین و گوشه اتاق بذارین.

نشونه های دوست داشتن واقعی پسران

نقش زبون بدن در تجارت

چگونگی برخورد و تعامل با دور و بری ها بازنشر زبون بدن مجله سیب سبز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *