دانلود پایان نامه

آموزش پیشگیری از ایدز در مدارس
هدف اصلی
هدف اصلی از آموزش در مورد ایدز پیشگیری از عفونت با HIV است. محتوای آموزش در مورد ایدز باید مشارکت فعال والدین باشد و طیف وسیع رفتارهایی که بوسیله جوانان بروز داده می شود مشخص نماید. برنامه‌های آموزشی باید افراد را مجاب کند که جوانان نیاز به اطلاعات و مهارت هایی دارند که با رفتارهای گوناگونی که واقعاً خطر عفونی شدن آنها را کاهش می دهند تطبیق دهند.
محتوا
اگر چه اطلاعات در مورد بیولوژی ویروس ایدز، علائم و نشانه‌های ایدز و ارزش اجتماعی و اقتصادی اپیدمی آن می تواند مورد توجه باشد،‌ این اطلاعات موارد ضروری برای دانش‌آموزان جهت پیشگیری از عفونت با HIV نیستند. به صورت مشابهی، یک فیلم، سخنرانی یا اجتماع مدرسه ای در مورد ایدز برای اطمینان از اینکه دانش‌آموزان مفاهیم و مهارت‌های لازم برای پیشگیری از ابتلای به ایدز را فرا گرفته اند کفایت نمی کند.
مدارس متوسطه
آموزش در مورد ایدز برای دانش‌آموزان مدارس متوسطه باید با در نظر گرفتن اطلاعات ذیل تدوین شده و عرضه گردد.
ویروسی که با ایدز و سایر مشکلات بهداشتی مرتبط می شود به نام ویروس نقص ایمنی انسانی یا HIV نامیده می شود.
خطر آلوده شدن با HIV بسادگی با عدم انجام فعالیت‌های جنسی و عدم مصرف داروهای ممنوع تزریقی کاهش می یابد.
خطر انتقال جنسی HIV برای کسانی که فقط تماس جنسی با همسر دارند مطرح نمی‌باشد.
HIVاز طرق زیر انتقال پیدا می‌کند:
– تماس جنسی با فرد آلوده
– استفاده از سوزن یا سایر وسایل تزریقی که افراد آلوده استفاده می کنند.
– از طریق مادر آلوده به نوزادش در حین یا قبل از زایمان
– تعداد اندکی از پزشکان، پرستاران و سایر کارکنان پزشکی زمانی که مستقیماً با خون آلوده در تماس بوده اند آلوده شده اند.
با توجه به ماهیت خاص بیماری ایدز (به عنوان یک مشکل رفتاری) یکی از اساسی ترین راهکارها ی مقابله با آن ارتقاء سطح آگاهی‌های عمومی در خصوص ماهیت بیماری و راه‌های انتقال و پیشگیری آن میباشد. بنابراین برای مقابله با آن نیز بایستی برنامه آموزشی ویژه‌ای در نظر گرفته شود.
پیشگیری رفتاری برای گروه‌های سنی مختلف برنامه‌های مخصوصی را بر اساس دیدگاه‌های مردم یک کشور طرح ریزی می‌نماید. این برنامه‌ها مقرون به صرفه بوده و می‌تواند به خوبی در کشورهایی که منابع محدودی در اختیار دارند راه‌گشا باشد و به همین دلایل، تنها واکسن موثری است که در حال حاضر برعلیه این بیماری خانمانسوز، وجود دارد و تجربه‌ای است که در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، به اثبات رسیده آموزش است. چرا که این رفتارهای پرخطر هستند که موجبات انتشار گست رده ایدز را فراهم می‌کنند و بدون شک با تعدیل و نهایتا با تغییر اینگونه رفتارها می‌توان سرعت انتشار و انتقال ویروس را شدیدا کاهش داد و قدم بسیار مهمی در راه کنترل آن برداشت. جالب توجه است که هرچند پیشگیری رفتاری در رسانه‌های غربی و به تبع آن در بینش ما معلمین دانشگاه، طرز تفکری جدید و یا حداقل، شیوه‌ای نوین در امر مبارزه با ایدز به حساب می‌آید.
بر همین اساس امروزه بیشتر کوشش می‌شود در انتخاب روش صحیح مسائل جنسی و تزریق داروها اِعمال نظر شود و عنوان میشود که بایستی برنامه هایی بدین منظور اجرا شود.با نگرشی به سال هائی که عفونت ناشی از اچ‌ای وی اپیدمی شده احساس میشود که همه کودکان و بزرگسالان که به مدرسه میروند بایستی فرصتی جهت یادگیری چگونگی مراقبت از خود در مقابل این بیماری داشته باشند. در همین راستا در بعضی از کشورها کمیته‌های ارتقاء بهداشت با اهداف مدون در مدارس تشکیل شده و پژوهش‌های مداخله‌ای به منظور تاثیر آموزش در مدارس انجام گرفته است. از جمله در سال ۱۹۹۹ درکشور روسیه پژوهشی با عنوان “مطالعه مقایسه‌ای در سطح دانش دانش‌آموزان درباره عفونت « اچ ـ‌ای ـ وی و ایدز “ بعمل آمد. در این مطالعه مقایسه‌ای دانش محصلین، مورد سنجش و مقایسه قرار گرفت و فعالیت‌های پیشگیرانه با ارتقاء سطح آگاهی آنها بعمل آمد. سطح آگاهی آنها در قبل و بعد از آموزش بررسی شد که اختلاف معنی داری را نشان می‌داد و نشانه موثر بودن روش بود. بنابراین میتوان چنین نتیجه گرفت که آموزش در مورد آگاه نمودن افراد، بخصوص دانش‌آموزان مفید واقع خواهد شد.
همچنین با توجه به یافته‌های بررسی یاد شده، اظهار نموده اند که کارکنان مدارس بایستی اطلاعات جدید روش‌های مبارزه با عفونت اچ ـ‌ای ـ وی راکسب نمایند. بنابراین لازم است این آموزش به صورت دوره مشخصی در مواد درسی دانش آموز ان گنجانده شود و پیشنهاد شده که از متخصصین اطفال و پرستاران به عنوان منابع مهم اطلاع رسانی در امر آموزش در این زمینه استفاده شود و هر جامعه‌ای یک کمیته مشورتی بهداشت مدرسه در این زمینه تشکیل دهد..بنابراین می‌بینیم که آموزش در مدرسه در سایر کشورها نتایج سودمندی به همراه داشته است البته روش‌ها مختلف بوده ولی هیچ روشی منجر به شکست نشده است تا جائیکه برای بقیه کشورها هم برنامه آموزش در مدارس در رابطه با پیشگیری و کنترل عفونت ناشی از اچ ـ‌ای ـ وی به صورت یک دوره تحصیلی پیشنهاد شده است.
بنابراین و با توجه به تجربیات مشابه در سطح جهان به منظور ارتقاء سطح آگاهی عمومی جامعه در خصوص ایدزواعتیاد به کمک نیروهای مردمی بایستی فعالیتهایی با اهداف آشنا نمودن اقشار مختلف مردم با حقوق بهداشتی آنها و جلب همکاری آنان با مسئولین اجرائی بهداشت و درمان کشور به منظور کنترل بلای خانمانسوز ایدز، انجام بگیرد.
با توجه به این مطالب سایر اقشار جامعه از جمله گروه‌های پزشکی و بهداشت، پس از مطالعه کلّیه مباحث مربوطه بایستی قادر باشند:
۱ ـ عفونت و بیماری ناشی از ویروس ایدزراتشخبص داده اقدامات درمانی متناسب با تظاهرات بیماری را به مورد اجراء بگذارند.
۲ ـ راه‌های مبارزه با عوامل زمینه ساز ایدز و طرق پیشگیری از انتقال ویروس را به سایر گروه‌های جامعه هدف، تعلیم دهند.
۳ ـ موازین بهداشتی را در تماس‌های شغلی، مراعات نموده با رفتار بهداشتی خود باعث تغییر رفتار سازنده‌ای در سایر پرسنل بشوند.
4- اساتید دوره‌های پیش‌دانشگاهی، دبیرستانی و راهنمائی و بویژه مدرسین زیست شناسی، علوم دینی و مسئولین امور تربیتی و مشاورین مدارس، پس از مطالعه مباحث مطرح شده و گذراندن دوره کوتاهی در مورد این مباحث، بایستی قادر باشند:
۱ـ راه‌های انتقال، انتشار و زمینه ساز ایدز در جامعه را برای دانش‌آموزان مدارس، تشریح نمایند.
۲ـ ایدز را به عنوان یک بیماری مُسری قابل پیشگیری و نه یک بَلا و عذاب آسمانیِ غیرقابل اجتناب، معرفی کنند.
۳ـ تاثیر بی سوادی، کم سوادی و ترک تحصیل، بر ابتلاء به ایدز و انتشار آن را مورد تاکید قرار دهند.
4ـ مربیان بهداشت مدارس، پس از مطالعه این مباحث و در صورت لزوم، بعد از حضور در یک جلسه مشورتی با اساتید برخی از رشته‌های علوم پزشکی. بایستی قادر باشند :
۱ـ با دید تخصصی و گرایش‌های علمی خود، عوامل زمینه ساز ایدز را با دانش‌پژوهان خود به بحث و گفتگو بگذارند.
۲ـ برقراری و اجرای موازین عدالت اجتماعی را به عنوان ابزار مبارزه با عوامل زمینه ساز ایدز، مطرح نمایند.
۳ـ عواملی نظیر ازدواج به موقع، وفاداری به همسر و شغل شرافتمندانه و مولّد را به عنوان ابزارهای اصلی پاکدامنی و راه‌های اصلی مبارزه با ایدز، معرفی نموده به بحث بگذارند.
۴ـ ایدز را به عنوان یک بیماری مُسری و نه جُرم و جُنحه، معرفی نموده بر اهمیت شناخت و رعایت حقوق مبتلایان به این بیماری نظیر هر بیماری مُسری و غیر مُسری دیگر تاکید کنند.
۵ـ اثرات مخرب طَرد و انزوای اجتماعی مبتلایان به ایدز بر کلّ شئون جامعه و مخصوصا به خطر افتادن امنیت اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی مردم در صورت تنفر کاذب از مبتلایان و به انزوا کشاندن آنان را صراحتا مورد تاکید قرار دهند.
۶ـ فرد مبتلا به ایدز را عضو به درد آمده‌ای از اعضاء جامعه انسانی، معرفی کنند و حسّ همدردی مخاطبین خود را چنان برانگیزند که تا زمان حلّ این معضل، ـ به عنوان قشر متفکّر و دانشگاه رفته این مملکت ـ قرار و آرام را جایز ندانند
(چو عضوی بدرد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار ـ سعدی ـ).
د ـ روحانیون معظم و طلاب علوم دینی به عنوان متولّیان و حافظین حدود و ثغور باورهای عقیدتیِ گروه‌های اجتماعی مختلف، انتظار می‌رود پس از مطالعه این مباحث و بهره گیری از نظریات مشورتی متخصصین دانشگاه‌های علوم پزشکی، قادر باشند :
۱ـ عامل مولّد ایدز را به عنوان نوعی ویروس مُسری و ابتلاء به این بیماری را نوعی ناآگاهی بهداشتی، معرفی کنند و عواملی نظیر فقر، بی خانمانی، بیکاری و عدم تقیّد به اصول عقاید توحیدی را به عنوان عوامل زمینه ساز گسترش ایدز، مورد تاکید قرار دهند.
۲ـ ازدواج به موقع در سایه دارا بودن شغل شرافتمندانه را مهمترین راه جلوگیری از گرایش به فحشاء و ابتلاء به ایدز معرفی نمایند.
۳ـ مردم را علاوه بر حقوق اجتمــاعی، با حقوق اقتصادی نیز آشنـا کننـد تا زمینه برای تکاثر ثروت‌های بادآورده، نامساعد و جهت اجرای عدالت اجتماعی، اشتغال به کار مولّد و ازدواج به موقع و حفظ، ارتقاء و اعاده سلامتی، مساعد و مهیّا گردد (سلامت به اقلیم آسودگیست ـحکیم نظامی ـ).
بدیهی است که با توجه به اینکه در عصر ارتباطات به سر می‌بریم و رسالت هسته‌های دانش آموزی و انجمن‌های گروهی و مخصوصا صدا و سیمای استان و مطبوعات محلی، به عنوان مهمترین وسایل ابلاغ پیام بهداشتی و موثرترین سلاح‌های مبارزه با جهل، مطرح می‌باشند و لازم است با بهره گیری از جامعه تعلیم دیده هدف که مختصرا به نقش آنان اشاره شد، پیام‌های بهداشتی مربوطه را در قالب فیلم، داستان، طنز، نقاشی میزگرد و.. سخنرانی به اقشار مختلف جامعه، ابلاغ نمایند.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   ویژگیهای یک رسانه آموزشی مناسب
برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید