آیا ماءالشعیرهای خارجی الکل دارند؟

یکی از سوالاتی که معمولا واسه بیشتر افراد در مورد ماءالشعیر مطرح می شه، اینه که به چه دلیل طعم شکل های جور واجور ماءالشعیرها با برنده های جور واجور با همدیگه فرق داره؟ تموم این کارخانه ها، همه اصول استاندارد ساخت رو رعایت می کنن و بازم ماءالشعیرهای داخلی و خارجی طعم های مختلفی دارن یا اینکه فرق خاصی در فرمول شکل های جور واجور این نوشیدنی ها در داخل و بیرون مرز کشور هست؟…

بیشتر کارخانه های تولید ماءالشعیر، از به عنوان ماده اصلی و پایه تولید محصولاتشون استفاده می کنن و اصلا براساس استاندارد، پایه تولید ماءالشعیر باید همین عصاره مالت باشه. بعضی از کارخانه ها هم جوی کامل رو از بازار خریداری می کنن و از اون مالت می گیرند و در جفت و جور محصولاتشون از مالتی که خودشون تولید کرده ان، استفاده می کنن. این کار از نظر طعم یا کیفیت مشکلی واسه محصول به وجود نمی آورد اما بدیش اینه ما در استاندارد خودمون یه بند مبنی بر اینکه ماءالشعیر از آب و شکر و مالت و… درست شه، داشتیم و با استناد به همین قانون، بعضی از کارخانه های آلمانی مبادرت به جفت و جور یه نوع فرمول جدید در ساخت ماءالشعیر کردن.

 

این درسته که می می گن بعضی ماءالشعیرهای موجود در بازار از اسانس آبجو تولید می شن؟

تعدادی از کارخانه های تولید ماءالشعیر در اروپا واسه جفت و جور محصولاتشون مبادرت به به کار گیری اسانس آبجو به جای خود مالت، جو یا عصاره مالت، کردن. پس، محصولی که به دست مصرف کننده می رسید، ماءالشعیری براساس عصاره مالت نبود و فقط اسانسی از آبجو بود که با آب و شکر مخلوط شده بود. الان، بعضی کارخانه های داخلی هم همین کار رو می کنن و محصولاتشون رو به جای عصاره مالت با اسانس تولید می کنن. شاید این سوال براتون پیش بیاد که اینجور کالاهایی هم مانند ماءالشعیرهایی براساس عصاره مالت، خواص ماءالشعیر رو دارن؟ جواب به این سوال، منفیه. چون ماءالشعیرهایی که از اسانس آبجو جفت و جور می شن اصلا خاصیت ماءالشعیرهایی با پایه عصاره مالت رو ندارن. البته ما معمولا در تموم اجناس وارداتی خود با مشکلات این چنینی مواجه نیستیم. بعضی برنده های خارجی، اجناس استانداردی رو به بازار مصرف ما می رسونن و به خاطر همین نمی توانیم برچسب اسانس بودن پایه تولید ماءالشعیرها رو به تموم اجناس وارداتی بزنیم. اینجور مشکلاتی، هم در بعضی از برنده های داخلی و هم در بعضی از برنده های خارجی رخ میدن و نمی توان تموم کارخانه ها رو در این باره، مسوول و متهم دونست.

می توان ماءالشعیرهای اصل رو تشخیص داد؟

شاید شما فکر کنین می تونید به سادگی و با خوندن برچسب مواد تشکیل دهنده، ماءالشعیری رو که با اسانس تولید شده از انواعی که با عصاره مالت جفت و جور شده ان، تشخیص بدید و از خریدن اونا دوری کنین اما بدیش اینه باید بگم که در این مورد، سخت از مرحله پرتین. به دلیل اینکه کارخانه هایی که محصولاتشون رو با اسانس تولید می کنن، در برچسب مواد تشکیل دهنده این نکته رو درج نمی کنن و تشخیص اینکه واسه تولید محصولی از اسانس استفاده شده یا مالت، فقط با بررسی و آزمایش شدنیه و این کار، کار افراد عادی نیس. البته این موضوع یکی دو ساله که در اداره استاندارد و اداره سلامت تغذیه مطرح شده و قراره اقدام هایی واسه معرفی کالاهایی با پایه مالت یا اسانس انجام شه تا مردم بتونن هنگام خرید، گزینه های مناسب تری رو انتخاب کنن.

ماءالشعیرهای خارجی الکل دارن؟

سوال دیگری که ذهن خیلی از افراد رو در مورد شکل های جور واجور ماءالشعیرهای خارجی به خود مشغول می کنه، اینه که امکان تشکیل الکل کم کم در اجناس خارجی هست یا خیر؟ معمولا اندازه الکل در ماءالشعیرها باید صفر یا زیر نیم درصد باشه و ممکنه در بعضی از اجناس در اثر آلودگی های ثانویه ناخواسته، الکل بالای نیم درصد هم تولید شه اما همونطور که گفتم، این الکل در اثر آلودگی های ثانویه به وجود میاد و کارخانه های بزرگ و معتبر خارجی که محصولاتشون رو به کشور ما وارد می کنن، معمولا اینجور مشکلاتی رو در جفت و جور و تولید ماءالشعیر ندارن و نگرانی ها در این مورد بی جا و بی مورد هستش.

بد نیس بدونین که تا حالا روش های مختلفی واسه تولید صنعتی ماءالشعیر ارائه شده ان که از مهم ترین اونا، روش های الکل زدایی و تخمیر محدودشده س. در روش اول، الکل پس از انجام تخمیر الکلی با روش تقطیر از بین می رود. این روش از رایج ترین روش های تولید صنعتی ماءالشعیره. در روش تخمیر محدودشده، تخمیر انجام می شه ولی به دلایلی که ممکنه مربوط به نوع مخمر مورد استفاده و به کار گیری شرایط خاص در تولید باشه، الکل تولید نمی شه. تخمیر، طعم مناسب تری رو در مقایسه با روش دیگه، به وجود می آورد. روش گذشته، یعنی حذف تخمیر از روند تولید ماءالشعیر، روش عادی الان در کشور ماست. کشورای صادرکننده ماءالشعیر به ایران چون از قوانین بدون الکل بودن خوراکی های ما باخبر هستن، عملیات تخمیر در محصولاتشون رو به گونه ای انجام میدن که تحت هیچ شرایطی، الکل بیشتر از نیم درصد در ماءالشعیرشان تولید نشه. جالبه بدونین بعضی از افراد فکر می کنن طعم تلخ ماءالشعیر به دلیل وجود الکل در اون هستش و هرچه ماءالشعیر تلخ تر باشه، الکل اونم بیشتره، اما در واقع، طعم تلخ ماءالشعیر مربوط به ترکیب های استخراج شده از رازکه و ربطی به الکل نداره.

ماءالشعیری که ما در کشورمون می خوریم، اصلا آبجو نیس و در واقع یه نوشیدنی براساس مالته اما چون ما در ایران نتونسته ایم اسم دیگری واسه این محصول بذاریم به اون ماءالشعیر می بگیم!

بازنشر : آلامتو

به نقل از : سلامت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *