جدول ۳-۲ میزان مواد مورد نیاز برای یک واکنش Real time PCR در حجم ۱۵ میکرولیتر ……………………………………………………………۳۹
جدول ۳-۳ تنظیمات دستگاه برای انجام واکنش Real time PCR ……………………………………………………………………………………………….39
جدول ۴-۱ میانگین و انحراف معیار (M±SD) وزن بدن (گرم) گروه های تمرینی و کنترل ………………………………………………………………..۴۵
جدول ۴-۲ میانگین و انحراف معیار (M±SD) وزن عضلات سولئوس و SVL (میلی گرم) گروه های تمرین اکسنتریک و تناوبی سرعتی و کنترل…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………۴۶
جدول ۴-۳ میانگین و انحراف معیار (M±SD) وزن عضلات سولئوس و SVL نسبت به وزن بدن در گروه های تمرین اکسنتریک و تناوبی سرعتی و کنترل …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………۴۶
جدول ۴-۴ میانه و انحراف معیار بیان ژن FOXO1 (ΔCT±SD) گروه های تمرینی و کنترل پس از دوره تمرین ……………………………..۴۸
جدول ۴-۵ میانه و انحراف معیار بیان ژن MHC I (ΔCT±SD) گروه های تمرینی و کنترل پس از دوره تمرین ……………………………….۴۸
جدول ۴-۶ میانه و انحراف معیار بیان ژن MHC IIa (ΔCT±SD) گروه های تمرینی و کنترل پس از دوره تمرین ……………………………۴۹
جدول ۴-۷ میانه و انحراف معیار بیان ژن MHC IIx (ΔCT±SD) گروه های تمرینی و کنترل پس از دوره تمرین ………………………………۴۹
جدول ۴-۸ میانه و انحراف معیار بیان ژن MHC IIb (ΔCT±SD) گروه های تمرینی و کنترل پس از دوره تمرین ………………………………۴۹
جدول ۴-۹ نتایج حاصل از روش ΔΔCT و سطح معنی داری آزمون ویلکاکسون-مان-ویتنی برای ژن FOXO1 در عضله سولئوس………….۵۱
جدول ۴-۱۰ نتایج حاصل از روش ΔΔCT و سطح معنی داری آزمون ویلکاکسون-مان-ویتنی برای ژن FOXO1 در عضله سولئوس………..۵۲
جدول ۴-۱۱ نتایج حاصل از روش ΔΔCT و سطح معنی داری آزمون ویلکاکسون-مان-ویتنی برای ژن FOXO1 در عضله SVL …………..53
جدول ۴-۱۲ نتایج حاصل از روش ΔΔCT و سطح معنی داری آزمون ویلکاکسون-مان-ویتنی برای ژن FOXO1 در عضله SVL …………..54
جدول ۴-۱۳ Ratio حاصل از روش ΔΔCT و سطح معنی داری آزمون ویلکاکسون-مان-ویتنی برای ایزوفرمهای ژن MHC در عضله سولئوس تحت تمرین اکسنتریک ………………………………………………………………………………………………………………………………………………….۵۵
جدول ۴-۱۴ Ratio حاصل از روش ΔΔCT و سطح معنی داری آزمون ویلکاکسون-مان-ویتنی برای ایزوفرمهای ژن MHC در عضله سولئوس تحت تمرین تناوبی سرعتی …………………………………………………………………………………………………………………………………………….۵۶
جدول ۴-۱۵ Ratio حاصل از روش ΔΔCT و سطح معنی داری آزمون ویلکاکسون-مان-ویتنی برای ایزوفرمهای ژن MHC در عضله SVL تحت تمرین اکسنتریک ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..۵۷
جدول ۴-۱۶ Ratio حاصل از روش ΔΔCT و سطح معنی داری آزمون ویلکاکسون-مان-ویتنی برای ایزوفرمهای ژن MHC در عضله SVL تحت تمرین تناوبی سرعتی ………………………………………………………………………………………………………………………………………………..۵۸
فهرست شکلها
عنوان………………………………………………………………………………………………………………………………صفحه
شکل ۳-۱ محل زندگی موشهای صحرایی در قفس ……………………………………………………………………………………………………….۳۱
شکل ۳-۲ موشهای صحرایی در حین انجام پروتکل تمرین ورزشی …………………………………………………………………………………۳۳
شکل ۳-۳ عضلات سولئوس و SVL موش صحرایی ……………………………………………………………………………………………………….۳۴
شکل ۴-۱ تغییرات وزن بدن اولیه و نهایی گروه های تمرینی و کنترل ………………………………………………………………………………….۴۵
شکل ۴-۲- تغییرات وزن عضلات سولئوس و SVL در گروه های تمرینی و کنترل پس از دوره تمرین …………………………………….۴۷
شکل ۴-۳- تغییرات وزن عضلات سولئوس و SVL به نسبت وزن بدن در گروه های تمرینی و کنترل پس از دوره تمرین ……………۴۷
شکل ۴-۴- میانه و انحراف معیار بیان ژن FOXO1، MHC I، MHC IIa، MHC IIx و MHC IIb (ΔCT±SD) گروه های تمرینی و کنترل پس از دوره تمرین در عضله سولئوس ……………………………………………………………………………………………………………….۵۰
شکل ۴-۵- میانه و انحراف معیار بیان ژن FOXO1، MHC I، MHC IIa، MHC IIx و MHC IIb (ΔCT±SD) گروه های تمرینی و کنترل پس از دوره تمرین در عضله SVL …………………………………………………………………………………………………………………….50
شکل ۴-۵- مقایسه میزان Ratio ژن FOXO1 عضله سولئوس بین گروه های تمرینی و گروه کنترل ………………………………………….۵۲
شکل ۴-۶- مقایسه میزان Ratio ژن FOXO1 عضله SVL بین گروه های تمرینی و گروه کنترل ………………………………………………۵۴
شکل ۴-۷- مقایسه Ratio ایزوفرمهای ژن MHC در عضله سولئوس گروه تمرین اکسنتریک با گروه کنترل ………………………….۵۵
شکل ۴-۸- مقایسه Ratio ایزوفرمهای ژن MHC در عضله سولئوس گروه تمرین تناوبی سرعتی با گروه کنترل …………………….۵۶
شکل ۴-۹- مقایسه Ratio ایزوفرمهای ژن MHC در عضله SVL گروه تمرین اکسنتریک با گروه کنترل ……………………………..۵۷
شکل ۴-۱۰- مقایسه Ratio ایزوفرمهای ژن MHC در عضله SVL گروه تمرین تناوبی سرعتی با گروه کنترل ………………………۵۸
فصل اول
طرح پژوهش
 
مقدمه
استفاده از لغت فعالیت ورزشی در پژوهش های علمی اغلب شامل متغیر های تغییر پذیر است. این متغیر ها شامل : ماهیت ( استقامتی در مقابل مقاومتی )، تکرار، شدت و مدت جلسه تمرینی است(۱). از طرفی فعالیت ورزشی به طور بالقوه بوسیله انقباض عضله اسکلتی، هومئوستاز را بر هم می ریزد. فعالیت عضله اسکلتی در ترکیبی از انقباضات کانسنتریک[۱] ، ایزومتریک[۲] یا اکسنتریک صورت می گیرد(۱). برای شرکت در رشته های ورزشی، تمرین عضوی جدایی ناپذیر است. افرادی که در رشته های ورزشی سازمان یافته یا در فعالیت های ورزشی تفریحی شرکت می کنند، برای بهبود عملکرد خود از تمرین های سازماندهی شده استفاده می کنند(۲). با نگاه به متغیر های ذکر شده در بالا، می توان چنین نتیجه گیری کرد که، با اصلاح و تعدیل متغیر ها می توان به شیوه ای از تمرین ورزشی دست یافت که برطرف کننده نیاز های ما در هر رشته ورزشی باشد. اخیرا به کارگیری تلاش های با حداکثر سرعت دویدن[۳] و همچنین با شدت تمام[۴] ، هم در رشته های عملی و هم آزمایشگاهی پدیدار شده است. تمرین تناوبی سرعتی ( SIT ) یکی از انواع تمرین تناوبی با شدت بالا ( HIT ) به حساب می آید(۳). تمرین تناوبی سرعتی ( SIT ) شامل جلساتی با تناوب های بیشتر از ۲۰-۳۰ ثانیه است که با تمام شدت صورت می گیرد و توسط دوره های استراحت غیر فعال ۲-۴ دقیقه از هم جدا می شوند(۴). تمرین اکسنتریک، تمرینی است با درصد بالایی از انقباضات اکسنتریکی. انقباضی که در آن گشتاور تولیدی عضله کمتر از گشتاور مقاومت بیرونی است(۵). برای مثال یکی از انواع مرسوم فعالیت ورزشی اکسنتریک، دویدن در سراشیبی است(۶). سازگاری های ناشی از تمرین بوسیله ی تغییرات در : پروتئین های انقباضی و عملکردشان، عملکرد میتوکندریایی، تنظیم متابولیکی، سیگنالینگ درون سلولی و پاسخ های رونویسی منعکس می شوند(۱). تاکنون مکانیزم های مولکولی گسترده ای که متاثر از سازگاری به تمرین ورزشی هستند شناخته شده اند، این مکانیزم ها شامل تغییرات تدریجی در میزان بیان پروتئین ها و فعالیت آنزیم های سلولی می باشند(۱). یکی از ژن های موثر بر تنظیم تکثیر سلولی و تنظیم تار عضلانی FOXO می باشد(۷). محصول این ژن پروتئین های FOXO1 ، FOXO3 ، FOXO4 و FOXO6 است که در PESTAN(به خاطر محدودیت سایت در درج بعضی کلمات ، این کلمه به صورت فینگیلیش درج شده ولی در فایل اصلی پایان نامه کلمه به صورت فارسی نوشته شده است)داران بیان می شود(۸). FOXO1 بر تنظیم مرگ برنامه ریزی شده سلول و همچنین تنظیم نوع تار عضلانی اثر می گذارد(۷). پژوهش های اخیر نشان داده اند که FOXO1 در سازگاری عضله اسکلتی به فعالیت ورزشی شرکت می کند. پژوهش حاضر به بررسی تاثیر مزمن تمرین تناوبی سرعتی و تمرین اکسنتریک بر میزان بیان ژن FOXO1 می پردازد، تا مشخص شود کدامیک از انواع تمرین نقش موثرتری بر مرگ برنامه ریزی شده سلول و تغییر نوع تار عضلانی دارد.
 
بیان مسئله
عضله اسکلتی با توجه به فرایندهای آپوپتوتیک[۵] ، ساختار چند هسته ای هایش و همچنین محتوای میتوکندریایی، منحصربفرد است. تفاوت های همراه با آپوپتوزیس به عضله و یا نوع تار وابسته است(۹). آپوپتوزیس، شکل بسیار کنترل شده مرگ سلولی است که بوسیله ی رخداد های مولکولی، بیوشیمیایی و ریخت شناسی ویژه مشخص می شود، همچنین برای توسعه نرمال ارگانیسم های چند سلولی ضروری است و در انتقال سلولی بافت های افراد سالم بزرگسال شرکت می کند(۱۰). پاسخ های سلولی وابسته به FOXO شامل گلوکونئوژنز[۶] ، ترشح نوروپپتید ها[۷] ، آتروفی[۸] ، آتوفاژی[۹] و آپوپتوزیس می باشد. ژن های هدف بی شماری برای اینکه نقش فاکتورهای FOXO را در فرایند های سلولی گوناگونی وساطت کنند شناخته شده اند(۱۱). شناخته شده ترین ژن های هدف وابسته به FOXO که در آپوپتوزیس نقش دارند عبارت اند از فاکتور های پیش برنده آپوپتوتیک که شامل پروتئین های BH3-only ( Bim [۱۰] ، BNIP3 [۱۱] ) و لیگاند های گیرنده های مرگ ( TRAIL [۱۲] ، FasL ) است(۱۱, ۱۲). با نگاه به شواهد می توان چنین نتیجه گرفت که فاکتور های رونویسی FOXO بعنوان تنظیم کننده کلیدی رشد سلول ( آپوپتوزیس ) ضروری اند(۱۲).

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.