پیتر شلدون اولین کسی بود افراد مختلف از لحاظ تیپ بدنی به ۳ گونه (اکتومورف-مزومورف و آندومورف) تقسیم بندی کرد که این افراد برای متناسب بودن، هر کدام تغذیه و تمرین خاص خود را باید پیگیری کنند. – اکتومورفها هیکلی کشیده، باریک و قابل انعطاف دارند. استخوان بندی آنها معمولاً بسیار ظریف و عرض شانه و ران آنها معمولاً به یک اندازه است. اکثر دوندگان، بالرینها، و بسکتبالیستها اکتومورف هستند. اندومورفها لطیف، دارای انحنا و گلابی شکل هستند، عرض رانهایشان معمولاً پهنتر از شانه هایشان است. مزومورفها استخوان بندی درشت دارند و خیلی زود عضله سازی میکنند. عرض شانه آنها معمولاً از رانهایشان پهنتر است و این دسته همیشه هیکل متوسطی دارند. اکثر دونده های دو سرعت، فوتبالیستها و تنیس بازها مزومورف هستند.
۲٫۱۵٫۲٫۲٫ روش پارنل
پارنل (Parnell)، درسال ۱۹۵۷ روشی عینیتر برای طبقه بندی تیپهای بدنی ارائه داد که مقبولیت بیشتری بین زیست شناسان دارد. وی علاوه بر ویژگیهای ژنوتیپی (ویژگیهایی که از طریق ژنها تعیین میشود) ویژگیهای فنوتیپی (ویژگیهایی که محیط بر فرد تحمیل میکند) را در طبقه بندی خود دخیل نمود. در این روش ویژگیهای آنتروپومتریک بروی منحنی پیاده میشود بنابراین نیازی به تصویر و اطلس برای تشخیص نوع پیکر نیست. این روش طبقه بندی به دلیل در نظر گرفتن اثرات محیطی بر نوع تیپ بدنی ملاک واقع بینانه تری از نوع پیکربندی را ارائه میدهد. باید توجه داشت عوامل محیطی نظیر نوع تغذیه، سبک زندگی، میزان فعالیت بدنی، سن و جنسیت بر ترکیب بدنی تأثیر غیر قابل انکاری داشته و میتوانند آنرا به مرور ایام تغییر دهند.
۳٫۱۵٫۲٫۲٫ روش هیث ـ کارتر
این روش تلفیقی از روش شلدون و پارنل میباشد. محققان در روش هیث ـ کارتر مقیاس اندازه گیری خود را از ۱ تا ۹ گسترش دادهاند از اینرو گروه های بسیار چاق، بسیار لاغر و بسیار عضلانی پیکر نیز در این مقیاس قابل بررسی هستند. حتی قوانینی وجود دارد که به محقق اجازه فراتر رفتن از ۹ برای موارد استثنا را میدهد.
۱۶٫۲٫۲٫ نقش تیپ بدنی بر سلامتی
نتایج بررسی محققان نشان میدهد بین سلامتی و نوع تیپ بدنی ارتباط قوی وجود دارد. نتایج این تحقیقات به شرح زیر است:
تیپ بدنی اندومورف از میان سه تیپ بدنی بیشتر در معرض مشکلات مرتبط با سلامتی است. افراد چاق به نسبت گروه های بدنی دیگر کمتر عمر مینمایند. این افراد در صورت استفاده از تغذیه سالم و مناسب و انجام فعالیت بدنی منظم میتوانند از سطح سلامت خوبی برخوردار باشند. برای این افراد اجرای ورزشهای آبی و ورزشهایی که وزن در اجرای فعالیت اثر منفی کمی دارد مانند دوچرخه سواری پیشنهاد میشود.
افراد تیپ بدنی مزومورف نسبت به دیگر گروه های بدنی از قدرت و انرژی بیشتری برخوردار هستند و در صورت قطع فعالیت بدنی و مصرف غذاهای پر کالری مستعد چاق شدن و ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی میباشند.
افراد گروه اکتومورف معمولا متوسط عمر بیشتری نسبت به سایر تیپهای بدنی دارند. افرادی فعال هستند اما قابلیت ابتلا به بیماریهای عصبی و تنفسی را دارند. به طور کلی تیپ بدنی سالمی محسوب میشوند. افراد اکتومورف بدلیل کمی بافت عضلانی و داشتن مفاصلی ضعیف مناسب ورزشهای برخوردی و رزمی نمیباشند اما در ورزشهایی که نیاز به استقامت عضلانی دارد موفقاند.
۱۷٫۲٫۲٫ تعیین نسبت انگشت دوم به چهارم
یک نماینده قابل قبول تستوسترون پیش از تولد اما نه تستوسترون بزرگسالی، نسبت انگشت دوم به چهارم است. گفته میشود احتمالا تستوسترون یکی از دلایل موفقیت ورزشی بوده و نسبت انگشت دوم به چهارم دارای همبستگی منفی با عملکرد ورزشی میباشد.
گزارش شده است که نسبت انگشت دوم به چهارم به طور منفی با نسبت بین تستوسترون و استروژن (۱۵) و به طور مثبت با از دست دادن حساسیت به تستوسترون همبستگی دارد، و در مقایسه با گروه کنترل تندرست مردان گزارش شد کودکانی که در معرض آندروژن داخل رحمی بالا قرار گرفتند، نسبت انگشت ۲ به ۴ کمتر است. (۲۲-۲۰)
در یافته های پیشین اظهار شده است که همبستگی شایع بین نسبت انگشت ۲ به ۴ و عملکرد ورزشی شاید بیشتر به کارآیی هوازی مربوط است تا به قدرت و شتاب (موگان و علیجانی، ۱۳۸۴)
نسبت طول انگشت دوم به چهارم شاخص خیلی خوبی از تستوسترون جنینی است که میتواند عملکرد ورزشی را در ورزشهای مختلف پیش بینی کند.
۱۸٫۲٫۲٫ فوتسال
فوتسال به بازی فوتبال درون سالن، گفته میشود. این رقابت‌ها در زمینی به ابعاد زمین بسکتبال، در محل‌های سرپوشیده انجام می‌گیرد. فوتسال (FUTSAL)، واژه بین‌المللی برای این رشته ورزشی است. این واژه برگرفته از لغات اسپانیایی FUTbol و SALA به معنی درونی یا درون سالن است.
۱٫۱۸٫۲٫۲٫ تاریخچه فوتسال
منشا شکل گیری فوتسال به شهر مونته‌ویدئوی اوروگوئه باز میگردد. در سال ۱۹۳۰، ژوان کارلوس سریانی، فوتبال ۵ نفره را برای مسابقات جوانان در YMCA پی‌ریزی کرد. فوتسال به سرعت در آمریکای‌جنوبی بخصوص برزیل محبوبیت پیدا کرد. بسیاری از بازیکنان بزرگ و مشهور فوتبال برزیل، از طریق کسب مهارت‌های رشته ورزشی فوتسال، سبک‌ها و متدهای خود را در رشته فوتبال گسترش دادند و این موضوع زمینه مطرح شدن آنها را به عنوان بازیکنان بزرگ فوتبال فراهم کرد. بازیکنانی مانند پله، زیکو، به‌به‌تو و سایر ستاره‌های فوتبال برزیل مهارت‌های خود را از طریق بازی در زمین‌های فوتسال و شرکت در این رشته ورزشی ترقی دادند. از آن هنگام، ب

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  fotka.ir  مراجعه نمایید.

رزیل راه خود را به سوی مطرح شدن به عنوان قطب اصلی فوتسال جهان در پیش گرفت و اکنون مسابقات این رشته ورزشی تحت حمایت فیفا در سراسر جهان بر‌گزار میشود.
اولین رقابت بین‌المللی فوتسال در سال ۱۹۶۵ بر‌گزار شد، زمانی که پاراگوئه اولین جام آمریکای‌جنوبی را بدست آورد. ۶ جام دیگر در آمریکای‌جنوبی تا سال ۱۹۷۹ بر‌گزار شد که برزیل پیروز تمامی این میادین بود. برزیل جایگاه خود را به عنوان قدرت برتر در اولین جام آمریکایی تا سال ۱۹۸۰ حفظ کرد و این جام را بار دیگر در سال ۱۹۸۴ بدست آورد.
۲٫۱۸٫۲٫۲٫ فوتسال در ایران
فوتسال ایران به صورت سازمانی از سال ۱۹۹۶ فعالیت خود را آغاز نمود. زمانی که داریوش مصطفوی رئیس وقت فدراسیون حکم دبیر فوتسال کشور را به محمد صادق درودگر ابلاغ نمود و او دومین دوره مسابقات سراسری کشور را سازماندهی نمود. بعدها و با تشکیل کمیته فوتسال در زمان همان فدراسیون، درودگر به عنوان رئیس این کمیته انتخاب شد. او همچنین از سوی مقامات کنفدراسیون فوتبال آسیا به سمت نایب رئیسی کمیته فوتسال این قاره رسید تا برترین تیم فوتسال قاره در کنفدراسیون صاحب منصب شود.
تیم ملی فوتسال ایران از سال ۱۹۹۲ به این‌سو در تمام دوره‌های جام جهانی فوتسال شرکت داشته و در مسابقات قهرمانی فوتسال جهان، فیفا ۱۹۹۲ که نخستین حضور خود در دومین دوره این جام را تجربه می کرد، توانست به مرحله نیمه ‌نهایی صعود کند و به مقام چهارم برسد.
۳٫۲٫ پیشینه پژوهش
دریک بررسی طولی درنسبتهای طول انگشتان و استقامت دراجرا و اثرتستوسترون درسرعت اجراهای ورزشی، روی ۴۷ مرد در ۵ مسابقه ۴ مایلی و ۴۰ زن درمسابقه ۱ مایلی توسط مینینگ وهمکاران در سال ۲۰۰۷ انجام شد وگزارش کردند، نسبت طول انگشتان علاوه برمقادیرتستوسترون قبل ازتولد بر روی سیستم عروقی VO2 MAX تاثیرگزاربوده وبهره هوازی را افزایش داده وعملکرد بسزایی داشته است. زمانیکه این فرضیه را بروی پسران ۱۰ تا ۱۷ ساله در استارتهای ۵۰ متر سرعت تست کردند، متوجه ارتباط مثبت آن با نسبت انگشت دوم به چهارم شدند (منینگ و هیل، ۲۰۰۹).
در پژوهشی مانینگ و همکاران (۲۰۰۹) گزارش شد که نسبت انگشت ۲ به ۴ دست راست و چپ به طور مثبت با زمان دوی سرعت در پسران همبستگی دارد (فرامرزی و همکاران، ۱۳۸۹). همچنین گزارش شد که همبستگی نسبت انگشت ۲ به ۴ و سرعت دویدن بوسیله حذف اثر فاکتورهای سن، BMI و شاخص بلوغ تغییر نمیکند. به هر حال بعد از کنترل اثر این قبیل فاکتورها، همبستگی جزئی بین نسبت انگشت ۲ به ۴ و دوی سرعت ضعیف شد(منینگ و هیل، ۲۰۰۹).
تحقیقات انجام شده به وسیله هاپسون و همکاران در سال ۲۰۱۲ نشان داد که بین سطوح بالاتر تستوسترون و نسبت انگشت دوم به چهارم ارتباط معنی داری وجود دارد (همپسون و اسناکر، ۲۰۱۲).
رنسون و همکاران نیز در سال۲۰۱۳ با انجام تست‌هایی درانگشتان دوم و چهارم دست ۵۰ دختروپسر ۱۱-۸ ساله را موردپژوهش قراردادند. یافته های نسبت آنها حاکی از ضریب همبستگی بالایی درارتباط بین سطوح تستوسترون، استروژن بالای کودکان قبل وبعدازتولد بود. همچنین سلامت، تناسب اندام وتوانایی ورزشی مطلوب نتیجه تستهای انجام شده روی این کودکان بود.
رنسون و همکاران در سال ۲۰۱۳ زمانی که درافراد باردار نسبت رقمی طول انگشت دوم به چهارم گزارش کردند، پس از ۱۴ هفته بارداری، مادرانی که جنین آنهانسبت طول انگشت دوم به چهارم بیشتری داشتند، سطح بالاتری ازتستوسترون را گزارش کردند (رانسون و همکاران، ۲۰۱۳).
هیل و همکاران[۱۴]در پژوهش خود بیان داشتهاند که ۲D: 4D پایین در دست چپ و راست با عملکرد بعضی از ورزشها و همچنین افزایشVO2 max و غلظت بالای لاکتات ماکزیمم در پسران نوجوان همراه است. زیرا این عملکردها تابعی از حساسیت بالا به تستوسترون قبل از تولد و همچنین تستوسترون گردش خون میباشد (هیل و همکاران، ۲۰۱۲).
کیلداف و همکاران[۱۵]نسبت پایین انگشت دوم به چهارم را نشانگر پیش بینی کننده در پاسخ به تستوسترون آزاد قلمداد کردهاند. زمانی که مردان تمرین کرده در شرایط چالش جسمانی قرار میگیرند که این ارتباط تحت برنامهی تستوسترون جنینی قرار دارد (کیلداف و همکاران، ۲۰۱۳).
گیفن و همکاران[۱۶]در پژوهش عنوان داشتهاند که در مردان نسبت انگشت دوم به چهارم پایینتر از زنان است، واین نسبت پایین، به نظر میرسد با حضور در تیم اول ورزش دانشگاهی در هر دو جنس مرد و زن منطبق است (گیفین و همکاران، ۲۰۱۲).
تامیوا و همکاران[۱۷]در پژوهش خود که بر روی کشتی گیران رشته سومو انجام دادهاند دریافتندکشتی گیرانی که در رنکینگ از موقعیت بهتری برخوردارند دارای نسبت انگشت دوم به چهارم پایین تری هستندو همبستگی منفی و معناداری بین ۲D: 4D و قابلیت‌های ورزشی کشتی گیران سومو وجوددارد. همچنین این نسبت ممکن است یک پیش بینی کننده ضعیف برای ورزشهای نیازمند به توان انفجاری نسبت به ورزشهای نیازمند به استقامت باشد (تامیوا و همکاران، ۲۰۱۲).
در پژوهشی دیگر که توسط پیترز و همکارانش[۱۸]برروی ۱۴۵ ژیمناستیک کارکلاس جهانی در سه رشته مختلف که عملکرد آنها در سه گروه پایین، متوسط و عالی مشخص شد، هیچ تفاوت قابل توجهی در ۲D: 4D بین گروه ها یافت نشد و هیچ ارتباطی بین ۲
D: 4D با ویژگیهای آنتروپومتری، آندروژنی و سوماتوتایپ آنها مشاهده نشد و نتیجه گیری نمود که ۲D: 4D برخلاف دیگر ویژگیهای آنتروپومتری یک فاکتور ارجح برای عملکرد ژیمناستیککارها در کلاس جهانی نیست (پیترز و همکاران، ۲۰۱۳).
در مطالعهای که توسطویکس و همکارانش[۱۹]انجام گرفته نسبت انگشت دوم به چهارم با فاکتورهای خطر بیماری ای. ال. اس (نوعی بیماری نورونهای حرکتی[۲۰]) ارتباط داشته و این فرضیه مطرح میشود که وقوع این بیماری دلایل ژنتیکی دارد (ویکس، ۲۰۱۲).
در پژوهش دیگری که توسط هونکوپ و همکارانش[۲۱]انجام گرفته ۲D: 4Dنشانگر سطح تستوسترون جنین است و نسبت پایین آن نشان دهندهی سطح بالای تستوسترون دوران قبل از تولد است. عملکرد ورزشی به طور مثبت تحت تاثیر سطح تستوسترون گردش خون است، پس به طور مشابه تستوسترون دوران جنینی ممکن است اثر مثبتی برعملکرد ورزشی داشته باشد. این پژوهش بیان میکند که هورمون تستوسترون دوران جنینی بعضی از اجزای آمادگی جسمانی را بیشتر از سایر اجزای تسهیل میکند به طور مثال این هورمون ارتباط قویتری با استقامت (نسبت به قدرت) دارد(جوهانز، ۲۰۱۲)