دانلود پایان نامه

نکات اساسی درباره ارتباطات
1- ارتباطات خود یک فراگرد یا جریان مداوم است:
مفهوم فراگرد بودن ارتباطات خود مبین این نکته است که ارتباطات پدیده ای پویا و مبتنی بر تغییرات یا دگرگونی ها است. همه چیز در گذر و قابل تغییر است. (همان، 1380، 19)
این اعتقاد فراگردی بودن ارتباطات، آن را به گونه ای طرح می کند که ارتباط غیر قابل برگشت و یک شرایط ارتباطی تکرار ناپذیر است. همواره یک پدیده ارتباطی از شرایط حاکم بر خود بر می خیزد و بر پدیده ارتباطی بعدی تاثیر می گذارد. بدین معنی که پدیده ها چون دانه های زنجیر به یکدیگر پیوسته اند و هر حلقه، حلقه دیگری را به همراه خود می آورد و آن حلقه به حلقه بعدی تا آخر متصل است.
در این راستا، برخی از صاحب نظران ارتباطات، ارتباطات را پدیده ای تکاملی می دانند که به گونه فراگردی از افراد و نظام اجتماعی که در آن زیست می کنند، نشات گرفته و خود به خود بر آنها تاثیر می گذارد. از طریق این جریان یا فراگرد، انسان ها و نظام های اجتماعی تکامل می یابند، تغییر می پذیرند، خود را با شرایط منطبق می کنند، جایگزین می شوند، رشد می کنند، با کهنگی از میدان به در می روند و نهایتا خاموش می شوند. (فرهنگی، 1380، 20)
2- فراگرد ارتباطی نظام گرا است:
مفهوم نظام گرایانه ارتباطات در برگیرنده پیوستگی و تعامل میان اجزاء و عناصر ارتباطی با یکدیگر است. این مفهوم بیانگر این است که چگونه اعضاء با یکدیگر عمل می کنند و بر یکدیگر اثر می گذارند و در نهایت به یک نتیجه خاص دسترسی پیدا می کنند. (همان، 1380، 20)
با نگاهی گذرا، می توان چنین دریافت که ارتباطات شامل اجزاء و عناصر زیر است:
1- منبع که پیام را می فرستد. او در حقیقت فرستنده پیام است.
2- پیام چیزی که باید به دیگری منتقل شود، خواه برای دادن اطلاعات به او و خواه جهت اثرگذاری بر او یا اقناع او.
3- از طریق مجرا یا وسیله ای این پیام باید فرستاده شود. خود به خود پیام از فرستنده به گیرنده نخواهد رسید.
این پیام به یک گیرنده پیام، فرستاده می شود. او که عموما فرد دیگری است این پیام را دریافت می کند. (همان، 1380، 21)
3- فراگرد ارتباطی میان کنشی است:
اکثر جامعه شناسان و دست اندرکاران علوم اجتماعی به معنی وسیع کلمه، میان کنشی یا کنش متقابل را در مورد ارتباطات، مبادله دو سویه پیام ها بین دو انسانی که به عمل ارتباطی پرداخته اند می دانند که به دگرگونی و تغییر در یکی از آنها یا هر دوی آنها می انجامد. (فرهنگی، 1380، 23)
میان کنش، زمانی رخ می دهد که یک جریان و رابطه داد و ستدی در بین اجزای آن فراگرد به وجود آید. میان کنش در ارتباطات عموما به تبادل پیام ها اطلاق می شود که میان دو نفر در جریان است که این، خود منتج به تغییر در پیام ها شود. به گونه ای روشن، وقتی دو نفر در یک فراگرد ارتباطی درگیر می شوند، در تمام لحظه های تبادل و میان کنش، هر یک دگرگون می شوند و این دگرگونی خود ناشی از دگرگونی در نگرش ها و تمایلات هر یک از آنها است. پیام ها چه کلامی و چه غیر کلامی، تأثیری در طرف مقابل می گذارند و آن تأثیر منجر به دگرگونی در نگرش ها و رفتارهای فرد مقابل می شود و او را بر آن می دارد که از طریق مکانیزم بازخور عکس العملی نشان دهد که متمایز با آنچه قبلاً از خود نشان داده است، باشد. این خود در فرستنده پیام تأثیر می گذارد و او نیز دگرگون می شود و ممکن است با شدت بیشتر به کار خود ادامه دهد و یا اینکه از تاب و توان گذشته کمی بکاهد. (همان، 1380، 23)
در ارتباطات، آنچه میان دو طرف مبادله می شود پیام است. پیام عموما به آنچه نوشته و یا به آنچه گفته می شود، اطلاق می گردد، اما باید توجه داشت که پیام فقط بر نوشتار و گفتار خاتمه نمی یابد. بخش عظیمی از پیام هایی که میان مردم مبادله می شوند، در کسوت نوشتار و گفتار در نمی آیند، بلکه بیشتر اعمالی هستند که انجام می دهند و حرکاتی که از آنان به منصه ظهور می رسد. به عبارت دیگر رفتارها، طرز لباس پوشیدن آنها، بلندی و کوتاهی موی سر و یا ریش شان، نوع وسیله نقلیه ای که استفاده می کنند، همه و همه پیامی هستند که از فردی به دیگری منتقل می شود و به او تفهیم می کند که طرف مقابل چگونه آدمی است و چگونه می اندیشد و چه احساسی دارد. (همان، 1380، 24)
4- ارتباطات می تواند ارادی باشد یا غیر ارادی:
در یک فراگرد ارتباطی، از نظر توجه و عدم توجه یا ارادی یا غیر ارادی بودن فراگرد، از نظر فرستنده پیام و یا گیرنده پیام با موارد زیر مواجه خواهیم بود:
الف- فرستنده پیام به گونه ای ارادی پیامی را برای گیرنده ای می فرستد که او نیز به گونه ای ارادی پیام را دریافت می کند.
ب- فرستنده پیام ممکن است به گونه ای غیر ارادی پیامی را به گیرنده پیام ارسال دارد که او به صورت ارادی پیام را دریافت می کند.
ج- در مقابل، ممکن است فردی که پیام را می فرستد کاملاً آگاه بوده و به گونه ای ارادی پیام خود را برای «پیام گیر» ارسال دارد، اما در مقابل گیرنده و یا «پیام گیر» به گونه ای ناخودآگاه و یا غیر ارادی از خود واکنش نشان دهد.
د- در نهایت، ممکن است هر دو سوی فراگرد ارتباطی، یعنی فرستنده پیام و گیرنده آن هر دو، نسبت به فراگرد ارتباطی و پیام ارسالی ناآگاه باشند. اغلب رفتارهای غیر کلامی ما، همچون لباس و طرز پوشیدن لباس، در این طبقه قرار می گیرد. (همان، 1380، 24-25)
5- فراگرد ارتباطی می تواند تعاملی یا مراوده ای باشد:
فراگرد ارتباطی در محیط شکل می گیرد و انجام می پذیرد. محیط نه تنها به فراگرد ارتباطی و نوع آن تأثیر می گذارد، بلکه به ادراکات ، آنچه بین خود رد و بدل می کنیم، و حتی در سطحی که ارتباطی می گیریم نیز تأثیر می گذارد. ما در خلاء با یکدیگر ارتباط نمی گیریم. کنش ها و واکنش های ما در مقابل یکدیگر در چارچوب نظام اجتماعی و شرایط فیزیکی حاکم بر ماست. (همان، 1380، 27)
محیط فیزیکی و شرایط اجتماعی که در آن قرار می گیریم، نگرش و رفتار ما را همان گونه که دیدیم تغییر می دهد و در نتیجه ما با دیگران همواره به گونه ای متفاوت ارتباط برقرار می کنیم. به عبارت دیگر ارتباط ما با دیگران موکول به وضعیت و شرایط حاکم بر ماست. ارتباط ما با دیگران همواره متفاوت است و ما خود نیز همواره در حالت متفاوتی نسبت به قبل از خود هستیم. (همان، 1380، 29)
6- فراگرد ارتباطی، عملکردی یا مبتنی بر وظیفه است:
1- وظیفه پیوستگی
2- وظیفه اطلاعاتی و استدراکی
3- وظیفه تأثیرگذاری
4- وظیفه تصمیم گیری
5- وظیفه تصدیق (همان، 1380، 36-33)

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   نظریه همسان همسری
برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید