چرا حضور آپارات بین ۱۰۰ سایت پربازدید جهان برای کاربر ایرانی خوشحال‌کننده نبود؟

آپارات حالا پربازدیدترین سایت ایرونی و صدمین سایت پربازدید دنیاس؛ سایتی که در مورد به اشتراک گذاری و پخش آنلاین ویدیو فعاله و حالا به هشت سالگی هم نزدیک می شه. با این حال امروز وقتی یکی از کاربران توییتر به نام «» خبر قرار گرفتن آپارات در رتبه صدم جهانی الکسا رو منتشر کرد، انتقادات شروع شد و بعضیا خیلی از کاربران، در پلتفرمی که فیلتره، موفقیت آپارات رو محصول فیلتر و تحریم دونستن.

«محمدجواد شکوری مقدم»، مدیرعامل صباایده در آخر اردیبهشت ماه با سایت ما که در خرداد ماه منتشر شد. شکوری مقدم اون زمان اعلام کرد که ۱۵ درصد از کاربران آپارات بیرون مرز کشور هستن و بیشتر از ۱۱ میلیون ویدیو در این سایت وجود بارگذاری شده. این موارد آمارهایی میلیونی هستن اما به چه دلیل ما ایرونیا علاقه ای نداریم واسه خودمون دست بزنیم؟

لطفاً منو گروگان نگیرید

واقعیت اینه که استارت آپای ایرونی به دلیلی که به خودشون رابطه مستقیمی نداره در بین اصلی ترین قشر مخاطبان شون منفور هستن. دلیل اصلی نفرت کاربر ایرونی از پلتفرم ایرونی وجود حس «گروگان گرفته شدگی» است. کاربر احساس می کنه که انتخابی به جز آپارات، اسنپ و تپسی، دیجی کالا و بقیه پلتفرمای بزرگ نداره و از تجربه جهانی محروم شده.

اما خود این پلتفرما در محروم شدن کاربران ایرونی از سرویسای خارجی نقشی داشتن؟ به جز آپارات که رقیبش در ایران فیلتر شده، از پایه آمازون و اوبر می تونستن ایران رو در میان بازارهای هدف خود بذارن؟

اینجا ترکیبی از فیلترینگ و تحریم یه موقعیت رو به وجود آورده که اسمای بزرگ استارت آپی در ایران از اون واسه رشد استفاده کردن اما نباید دید تجاری دقیق و زمان شناسی اونا رو هم از یاد برد. نمونه های خارجی در هر صورت نبودن، ما باید محروم از اونا می ماندیم؟ امروز دست کم آدمایی که دید تجاری داشتن تونسته ان این فضای خالی رو پر کنن. اما اگه امروز کارکرد مناسبی ندارن، باید جانشینای داخلی دیگری واسه اونا پیدا شه.

آپارات تقریباً یکسال بعد از فیلترینگ یوتوب در ایران شروع به کار کرد و خود شکوری مقدم میگه زمان شناسی دقیق و درست اونا بوده که باعث شده سرویس شون در بین کاربران محبوبیت پیدا کنه؛ محبوبیتی که خود اونا هم حدس نمی زدن به این حد برسه. اون گفته بود که فیلترینگ یوتوب حاصل تصمیم حاکمیته نه رانت مجموعه صباایده یا هر مجموعه دیگری:

«با اینکه بازار ایران رو به ایرونی سپرده ان اما امروز چند سرویس دیگه ویدیویی در داخل هست. اینکه رقیبی در هرجای دنیا بزرگ تر از بقیه می شه، تعریفش انحصار نیس. وقتی که یوتوب بسته شد، ما این فضا رو شناسایی کردیم و اصلاً هم باورمون نمی شد که مردم اونقدر از اون استقبال کنن؛ این رو بدون تعارف بارها گفتم و می گم. اما در هر صورت این اتفاق افتاد. سوال اینجاس، آدمایی که اینجور حرفی میزنن فضای مملکت رو می شناسن؟»

«خودمون انتخاب کردیم»

ارتباطات سیاسی ایران با بقیه کشورها در خاص و پیچیده ترین شرایط ممکنه. بعد از توافق برجام در سال ۲۰۱۵، درهای زیادی به طرف ایران باز شدن اما با خروج آمریکا از این توافق، کم کم خیلی از شرکتای بزرگ و کوچیک خارجی بلیتای یه طرفه پرسنل خود رو واسه خروج از ایران جفت و جور کردن؛ از توتال گرفته تا پژو و رنو.

واقعیت دیگری که هست اینه که برجام با اینکه به شکل صنعتی می تونست به ایران کمک کنه اما وقتی در مورد فناوری صحبت می کنیم، با ردیفی از شرکتای آمریکایی روبه رو میشیم که برجام نمی تونست در مورد حضور اونا در ایران نقشی داشته باشه. کسی انتظار نداشت بعد از برجام آمازون، اپل، گوگل، مایکروسافت و اوبر دفاتر خود رو در ایران باز کنن. مشکل اساسی تر از این هاست.

پس دست کم بازم قرار نبود ما از این دید طعم سرویسای خارجی تکنولوژیک محور -که اتفاقاً همیشه هم شیرین نیس- رو بچشیم. تجربه صنعتی همکاری کوتاه مدت از بازه وقتی ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ با برنده های خارجی به کاربر ایرونی نشون میده که به چه دلیل نباید به سرویس دهنده خارجی اعتماد کنه. آسونترین دلیلش اینه که با یه امضای سیاسی، همه چیز توانایی دود شدن رو داره. اون زمان یه کاربر ایرونی می مونه و فضای خالی فناوری. کافیه به صنعت خودروسازی امروز نگاه کنین. حالا که رفقای خارجی رفته ان، به جز فناوری دهه ۸۰ میلادی چه داره به ما بفروشه؟

آپارات، دیجی کالا، اسنپ، کافه بازار و بقیه سرویسایی که امروز از اونا استفاده می کنیم ضعف دارن. در این مسئله شکی نیس اما اومده ان و جای خالی اونایی که نخواستند باشن رو پر کردن. این وسط یوتوب رو بعضیا در داخل کشور فیلتر کردن. اما دقت کنین که کاربر ایرونی حتی اگه به یوتوب دسترسی داشت -که به شکل گسترده داره- بازم نمی تونست به عنوان یه خالق محتوا از اون درآمدی داشته باشه. هرچند این روزا . شاید هم یه روز خوب بیاد و اونطور که رییس جمهور روحانی میگه، یه روز بساط فیلترینگ جمع شه.

امروز خشم کاربر ایرونی نسبت به پلتفرم ایرونی قابل درکه و بیشتر از هر چیز در حس گروگان گرفته شدن خلاصه می شه. شاید کسائی که ادعا می کنن آپارات در فیلترینگ یوتوب نقش داشته یا دیجی کالا و اسنپ دلیل نبود حضور آمازون و اوبر در ایران هستن مدارکی واسه اثبات گفته هاشون داشته باشن که ما ندیده ایم، اما اگه از گروگان گرفته شدن حس نفرت دارین، این مشکل پلتفرمای ایرونی نیس، اما دست کم خبر خوب هم در راه س.

این خبر خوب، تغییر شرایط فعلی و رقابتی تر شدن بازار فناوری کشوره. امروز نام هر کدوم از شرکتای تکنولوژیک محور تراز اول ایرونی رو می بیارین، خیلی آسونه که جانشینای دوم و سوم اونا رو هم به یاد آورد یا حتی از تجربه به کار گیری اونا بگید. این روزا دیگه موندن در رتبه اول هر قسمت بزرگی راحت گذشته نیس. حالا که یا خارجیا و یا در بعضی موارد «تصمیم گیران فیلترینگ» نمی خوان اجازه حضورشون رو بدن، زمان تقویت رقابت داخلیه. حالا وقتیه که اگه هر کدوم از این شرکتا بهترینِ خود نباشن، تا همین چند وقت دیگه که خیلی هم دور نیس دیگه در بالاترین جایگاه جدول هم نیس.

                                                    .

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *